٦٥ قُلْ لا يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ وَ ما يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ
٦٦ بَلِ ادَّارَكَ عِلْمُهُمْ فِي الآخِرَةِ بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِنْها بَلْ هُمْ مِنْها عَمُونَ
٦٧ وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَ إِذا كُنَّا تُراباً وَ آباؤُنا أَ إِنَّا لَمُخْرَجُونَ
٦٨ لَقَدْ وُعِدْنا هذا نَحْنُ وَ آباؤُنا مِنْ قَبْلُ إِنْ هذا إِلَّا أَساطِيرُ الأَوَّلِينَ
ترجمه:
٦٥- بگو: «كسانى كه در آسمان‌ها و زمين هستند غيب نمى‌دانند جز خدا، و نمى‌دانند كى برانگيخته مى‌شوند»!
٦٦- آنها (مشركان) اطلاع صحيحى درباره آخرت ندارند؛ بلكه در اصل آن شك دارند؛ بلكه نسبت به آن نابينايند!
٦٧- و كافران گفتند: «آيا هنگامى كه ما و پدرانمان خاك شديم، (زنده مى‌شويم و) از دل خاك بيرون مى‌آئيم؟!
٦٨- اين وعده‌اى است كه به ما و پدرانمان از پيش داده شده؛ اينها همان افسانه‌هاى خرافى پيشينيان است»!
تفسير:
از آنجا كه در آخرين آيات بحث گذشته، سخن از قيامت و رستاخيز به ميان آمد آيات مورد بحث، اين مسأله را از جوانب مختلف مورد بررسى قرار مى‌دهد.
نخست به پاسخ سؤالى مى‌پردازد كه: مشركان بارها آن را مطرح كرده،