٥٦ فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَنْ قالُوا أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِنْ قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ
٥٧ فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْناها مِنَ الْغابِرِينَ
٥٨ وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَساءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ
٥٩ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ سَلامٌ عَلى‌ عِبادِهِ الَّذِينَ اصْطَفى‌ آللَّهُ خَيْرٌ أَمَّا يُشْرِكُونَ
ترجمه:
٥٦- آنها پاسخى جز اين نداشتند كه (به يكديگر) گفتند: «خاندان لوط را از شهر و ديار خود بيرون كنيد، كه اينها افرادى پاكدامن هستند»!
٥٧- ما او و خانواده‌اش را نجات داديم، به جز همسرش كه مقدر كرديم جزء باقى ماندگان (در آن شهر) باشد!
٥٨- سپس بارانى (از سنگ) بر آنها بارانديم (و همگى زير آن مدفون شدند)؛ و چه بد است باران انذار شدگان!
٥٩- بگو: «حمد مخصوص خداست؛ و سلام بر بندگان برگزيده‌اش»! آيا خداوند بهتر است يا بت‌هائى كه همتاى او قرار مى‌دهند؟!
تفسير:
آنجا كه پاكدامنى عيب بزرگى است!
در بحث‌هاى گذشته، منطق نيرومند پيامبر بزرگ خدا «لوط» عليه السلام را در مقابل