به هر حال، زندگى قوم لوط كه به انحراف جنسى و همجنس‌گرائى و عادات زشت و ننگين ديگر در دنيا مشهورند، و همچنين پايان دردناك زندگى آنها، مى‌تواند تابلوى گويائى براى كسانى كه در منجلاب شهوت غوطه‌ورند، بوده باشد، و گسترش اين آلودگى در ميان انسان‌ها ايجاب مى‌كند: اين ماجرا بارها خاطر نشان گردد.
در آيات مورد بحث، نخست مى‌گويد: «لوط را به ياد آور هنگامى كه به قومش گفت: آيا شما به سراغ كار بسيار زشت و قبيح مى‌رويد در حالى كه (زشتى و نتائج شوم آن را) مى‌بينيد» «وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ». «١»

«فاحشه» چنان كه قبلًا هم اشاره كرده‌ايم به معنى كارهائى است كه زشتى و قباحت آن روشن و آشكار است و در اينجا منظور همجنس‌گرائى و عمل ننگين «لواط» است.
جمله «أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ» اشاره به اين است كه: شما زشتى و شناعت اين عمل و عواقب شوم آن را با چشم خود مى‌بينيد كه: چگونه جامعه شما را سر تا پا آلوده كرده، و حتى بچه‌ها و كودكان شما در امان نيستند؛ چرا مى‌بينيد باز هم بيدار نمى‌شويد؟!
و اما اين كه: بعضى احتمال داده‌اند: اشاره به اين باشد كه، در مقابل چشم يكديگر مرتكب چنين كارى مى‌شوند با ظاهر عبارت چندان سازگار نيست؛ چرا كه لوط مى‌خواهد وجدان آنها را بيدار كرده و نداى درونشان را به گوششان برساند، سخن لوط از بصيرت است و ديدن عواقب مرگبار اين عمل، و بيدار