تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣٠
احتمال قوى در ماجراى توطئه قتل اين پيامبر، فقط گروه توطئهگران نابود شدند، و باز به آنها مهلت داده شد و بعد از قتل «ناقه» همه ظالمان و گنهكاران بى ايمان از ميان رفتند، و اين است: نتيجه جمع ميان آيات اين سوره و آنچه در سوره «هود» و سوره «اعراف» آمده است.
به تعبير ديگر، در آيات مورد بحث، نابودى آنها به دنبال توطئه قتل صالح و خانواده او آمده است، و در آيات سوره «اعراف» و «هود»، نابودى آنها بعد از قتل ناقه صالح، نتيجه اين دو چنين مىشود كه: آنها نخست توطئه قتل او را چيدند و هنگامى كه موفق نشدند، اقدام به قتل «ناقه» كه معجزه بزرگ او بود كردند، و بعد از سه روز مهلت، عذاب دردناكشان فرا رسيد.
اين احتمال نيز وجود دارد كه: آنها نخست ناقه را به قتل رساندند و چون صالح آنها را تهديد به مجازات الهى بعد از سه روز كرد، به فكر نابود كردن خود او افتادند كه موفق نشدند و نابود شدند. «١»
***