تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٤
برابر او مىايستيم و تكيه بر قدرت مىكنيم كه ما نيرومنديم، و اگر بى اعتنائى به ما نشان داد و بر سخنان خود و پيشنهادهايش اصرار ورزيد، معلوم مىشود، پيامبر خدا است، در اين صورت بايد عاقلانه برخورد كرد.
در اين كه: «ملكه سبأ» چه هدايائى براى سليمان عليه السلام فرستاد، قرآن سخنى نگفته و تنها با نكره آوردن كلمه «هديه»، عظمت آن را نشان داده، ولى مفسران مسائل زيادى ذكر كردهاند، كه گاه خالى از اغراق و افسانه نيست.
بعضى نوشتهاند: پانصد غلام و پانصد كنيز ممتاز براى سليمان فرستاد، در حالى كه به غلامها لباس زنانه و به كنيزها لباس مردانه پوشانيده بود، در گوش غلامان گوشواره و در دستشان دستبند و بر سر كنيزان كلاههاى زيبا گذارده بود، و در نامه خود تأكيد كرده بود: اگر پيامبرى غلامان را از كنيزان بشناس!
آنها را بر مركبهاى گرانبها كه با زر و زيور آراسته بودند سوار كرد، و مقدار قابل ملاحظهاى از جواهرات نيز همراه آنها فرستاد.
ضمناً، به فرستاده خود سفارش كرد، اگر به محض ورود، نگاه سليمان را به خود خشمآلود ديدى، بدان اين ژست پادشاهان است، و اگر با خوشروئى و محبت با تو برخورد كرد، بدان پيغمبر است!
***
نكتهها:
١- آداب نامهنگارى
آنچه در آيات فوق در مورد نامه سليمان عليه السلام به مردم سبأ آمده، الگوئى است براى طرز نامهنگارى كه گاه، از مسائل مهم و سرنوشتساز است.
با نام خداوند رحمان و رحيم شروع مىشود و با دو جمله حساب شده جان سخن را بيان مىكند.