تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٠

١ طس تِلْكَ آياتُ الْقُرْآنِ وَ كِتابٍ مُبِينٍ ٢ هُدىً وَ بُشْرى‌ لِلْمُؤْمِنِينَ ٣ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ بِالآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ٤ إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ أَعْمالَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُونَ ٥ أُوْلئِكَ الَّذِينَ لَهُمْ سُوءُ الْعَذابِ وَ هُمْ فِي الآخِرَةِ هُمُ الأَخْسَرُونَ ٦ وَ إِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ عَلِيمٍ
ترجمه:
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

١- طس، اين آيات قرآن و كتاب مبين است.
٢- وسيله هدايت و بشارت براى مؤمنان است.
٣- همان كسانى كه نماز را بر پا مى‌دارند، و زكات را ادا مى‌كنند، و آنان به آخرت يقين دارند.
٤- كسانى كه به آخرت ايمان ندارند، اعمال (بد) شان را براى آنان زينت مى‌دهيم به طورى كه سرگردان مى‌شوند.
٥- آنان كسانى هستند كه عذاب بد (و دردناك) براى آنهاست؛ و آنها در آخرت، زيانكارترين مردمند!
٦- به يقين اين قرآن از سوى حكيم و دانائى بر تو القا مى‌شود.