تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٩
فضيلت تلاوت اين سوره
در حديثى از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله چنين آمده است: مَنْ قَرَأَ طس سُلَيْمانَ كانَ لَهُ مِنَ الأَجْرِ عَشْرُ حَسَناتٍ، بِعَدَدِ مَنْ صَدَّقَ بِسُلَيْمانَ، وَ كَذَّبَ بِهِ، وَ هُودٍ وَ شُعَيْبٍ وَ صالِحٍ وَ ابْراهِيْمَ وَ يَخْرُجُ مِنْ قَبْرِهِ وَ هُوَ يُنادِى لا الهَ الَّا اللَّهُ:
«هر كس سوره طس سليمان (سوره نمل) را بخواند خداوند به تعداد كسانى كه سليمان را تصديق و يا تكذيب كردند، و همچنين هود، شعيب، صالح و ابراهيم عليهم السلام را، ده حسنه به او مىدهد، و به هنگام رستاخيز كه از قبرش بيرون مىآيد، نداى لا اله الا اللَّه سر مىدهد». «١»
هر چند در اين سوره، سخن از موسى و سليمان و داود و صالح و لوط است و سخنى از هود و شعيب و ابراهيم به ميان نيامده، ولى از اين جهت كه همه انبياء از نظر دعوت يكسانند، اين تعبير جاى تعجب نيست.
در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم: «هر كس طواسين ثلاث (سوره شعراء، نمل و قصص كه همه با طس شروع شدهاند) را در شب جمعه بخواند از اولياء اللَّه خواهد بود، و در جوار او و سايه لطف و حمايتش قرار مىگيرد». «٢»
***