آدم به بعد، بيرون فرستاد». «١»
البته، قطع نظر از آيات فوق و تفسير آن، دلائلى در دست داريم كه نشان مى‌دهد: پدر و اجداد پيامبران خدا، هرگز مشرك نبودند و در محيطى پاك از آلودگى‌هاى شرك و بى عفتى تولد يافتند. «٢» ولى تفسيرهاى فوق، جزء بطون آيه است.
***
٢- انذار بستگان نزديك (حديث يوم الدار)
بر اساس آنچه در تواريخ اسلامى آمده، پيامبر صلى الله عليه و آله در سال سوم بعثت مأمور ابلاغ اين دعوت شد؛ زيرا تا آن زمان، دعوت، مخفيانه انجام مى‌گرفت، و تعداد كمى اسلام را پذيرا شده بودند، اما هنگامى كه آيه: وَ أَنْذِرْ عَشِيْرَتَكَ الأَقْرَبِيْنَ- و آيه: فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ «٣»
نازل گرديد، پيغمبر صلى الله عليه و آله مأمور شد دعوت خود را آشكار سازد، و نخست از خويشاوندان شروع كند. «٤»
اما كيفيت اين ابلاغ و انذار، به طور اجمال چنين بوده كه: پيامبر صلى الله عليه و آله بستگان نزديكش را به خانه «ابوطالب» دعوت كرد، آنها در آن روز، حدود چهل نفر بودند، و از عموهاى پيامبر صلى الله عليه و آله ابوطالب و حمزه و ابولهب حضور داشتند، پس از صرف غذا، هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌خواست وظيفه خود را ابلاغ كند، «ابولهب» با گفته‌هاى خود زمينه را از ميان برد، لذا فرداى همان روز پيامبر صلى الله عليه و آله آنها را دعوت ديگرى به غذا كرد.
بعد از صرف غذا چنين فرمود: «اى فرزندان عبدالمطلب! به خدا سوگند من