نخست، نگاه‌هاى پيامبر صلى الله عليه و آله به نمازگزارانى كه پشت سر او قرار مى‌گرفتند به خاطر اين كه آن حضرت همان گونه كه از پيش رو مى‌توانست اجسام را ببيند، از پشت سر نيز توانائى ديد اشخاص و موجودات را داشت، چنان كه در حديثى آمده است كه فرمود: لا تَرْفَعُوا قَبْلِى وَ لا تَضَعُوا قَبْلِى، فَانِّى أَراكُمْ مِنْ خَلْفِى كَما أَراكُمْ مِنْ أَمامِى!:
«پيش از من سر از سجده برنداريد، و قبل از من به سجده نرويد كه من شما را از پشت سر مى‌بينم همان گونه كه از پيش رو مى‌بينم، سپس پيامبر صلى الله عليه و آله آيه فوق را به عنوان شاهد سخن تلاوت فرمود». «١»
ديگر اين كه: منظور، نقل و انتقال رسول خدا صلى الله عليه و آله در صلب پيامبران از آدم تا «عبداللَّه» همه تحت نظر لطف پروردگار صورت گرفته، يعنى هنگامى كه نطفه پاك تو از پيامبر موحد و ساجدى به پيامبر ديگرى منتقل مى‌شد، خدا از همه آگاه بود.
در تفسير «على بن ابراهيم» از امام باقر عليه السلام در تفسير جمله «وَ تَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ» چنين آمده است: فِى أَصْلابِ النَّبِيّيْنَ صَلَواتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ: «يعنى در صلب پيامبران كه درود خدا بر آنها باد». «٢»
و در تفسير «مجمع البيان» در توضيح همين جمله از امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام چنين آمده است: فِى أَصْلابِ النَّبِيّيْنَ نَبِىٌّ بَعْدَ نَبِىٍّ، حَتّى‌ أَخْرَجَهُ مِنْ صُلْبِ أَبِيْهِ مِنْ نِكاحٍ غَيْرِ سِفاحٍ مِنْ لَدُنْ آدَمَ:
«در صلب پيامبران قرار داشت، پيامبرى بعد از پيامبر ديگر، تا اين كه خداوند او را از صلب پدرش از ازدواجى پاك، و دور از هر گونه ناپاكى از زمان