آرى، بر چنين خدائى بايد تكيه كنى و زمام كار خويش را به او بسپارى.
***
نكته‌ها:
١- تفسير «تَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ»
در اين كه: منظور از دو جمله «الَّذِي يَراكَ حِينَ تَقُومُ وَ تَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ» چيست؟ مفسران تفسيرهاى گوناگونى بيان كرده‌اند.
ظاهر آيه همان است كه در بالا گفتيم: خداوند هنگامى كه تو قيام مى‌كنى مى‌بيند و گردش و حركتت را در ميان سجده كنندگان مشاهده مى‌كند.
اين قيام ممكن است قيام براى نماز باشد، يا قيام از خواب براى عبادت، و يا قيام به معنى «نماز فرادى‌» در برابر «تَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ» كه اشاره به نماز جماعت است، و يا همه اينها.
«تَقَلُّب» به معنى گردش و حركت و از حالى به حالى منتقل شدن است، اين تعبير ممكن است اشاره به سجده پيامبر صلى الله عليه و آله در ميان سجده كنندگان در حال نماز باشد، و يا گردش پيامبر صلى الله عليه و آله در ميان يارانش كه مشغول عبادت بودند و از حال آنها جستجو مى‌كرد.
و در مجموع، اشاره به اين است كه هيچ حالى از حالات تو، و هيچ تلاشى از تلاشهايت، چه آنها كه جنبه فردى دارد، و چه آنها كه همراه ساير مؤمنان به صورت جمعى براى سامان بخشيدن به امور بندگان و نشر آئين حق انجام مى‌گيرد، بر خداوند مخفى نيست (توجه داشته باشيد: فعل‌هائى كه در آيه آمده مضارع است و معنى حال و آينده را مى‌رساند).
ولى در اينجا دو تفسير ديگر نيز ذكر شده كه با ظاهر آيه چندان هماهنگ نيست و ممكن است از بطون آيه باشد.