محسوب مى‌شد، و لذا مى‌فرمايد: قوم نوح «مرسلين» را تكذيب كردند.
اين احتمال نيز وجود دارد كه اصولًا قوم نوح، منكر همه اديان و مذاهب بودند، و تمام پيامبران الهى را چه قبل از ظهور نوح، و چه بعد از ظهورش تكذيب مى‌كردند.
***
آن گاه به اين فراز از زندگى او كه شبيه فرازهائى است كه در گذشته از ابراهيم و موسى عليهم السلام نقل شد، اشاره كرده مى‌گويد: «به خاطر بياور هنگامى كه برادرشان نوح به آنها گفت: آيا پرهيزگارى پيشه نمى‌كنيد»؟ «إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَ لا تَتَّقُونَ».
تعبير به «برادر» تعبيرى است كه نهايت پيوند محبت آميز را بر اساس مساوات و برابرى مشخص مى‌كند، يعنى نوح عليه السلام بى آن كه بخواهد تفوقى بر آنان بجويد با نهايت صفا و صميميت آنها را دعوت به پرهيزكارى كرد.
تعبير به اخوت و برادرى كه نه تنها در مورد نوح عليه السلام بلكه درباره بسيارى ديگر از پيامبران (مانند هود، صالح و لوط عليهم السلام) آمده است به همه رهبران راه حق الهام مى‌بخشد كه بايد در دعوت خود نهايت محبت و صميميت توأم با دورى از هر گونه تفوق‌طلبى را رعايت كنند، تا دل‌هاى رميده جذب آئين حق گردد، و هيچ سنگينى احساس نكنند.
***
پس از دعوت به تقوا كه خمير مايه هر گونه هدايت و نجات است، اضافه مى‌كند: «من براى شما فرستاده امينى هستم» «إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ».
***
«از خدا بترسيد، تقوا پيشه كنيد و مرا اطاعت نمائيد» كه اطاعت من اطاعت