١١٠- پس، تقواى الهى پيشه كنيد و مرا اطاعت نمائيد!
١١١- گفتند: «آيا ما به تو ايمان بياوريم در حالى كه افراد پست و بى ارزش از تو پيروى كرده‌اند»؟!
١١٢- (نوح) گفت: «من چه مى‌دانم آنها چه كارى داشته‌اند!
١١٣- حساب آنها تنها با پروردگار من است اگر شما مى‌فهميديد!
١١٤- و من هرگز مؤمنان را طرد نخواهم كرد.
١١٥- من تنها انذار كننده‌اى آشكارم».
تفسير:
اى نوح! چرا بى سر و پاها گرد تو را گرفته‌اند؟
بعد از پايان ماجراى ابراهيم، و گفتگوهايش با قوم گمراه خويش، سومين پيامبرى كه مطرح شده، نوح عليه السلام است.
قرآن در اين آيات از قوم نوح به عنوان يك ماجراى آموزنده ديگر سخن به ميان مى‌آورد، و لجاجت، سرسختى و بى شرمى آنها را با عاقبت دردناكشان ضمن چند آيه بازگو مى‌كند.
نخست مى‌گويد: «قوم نوح، رسولان را تكذيب كردند» «كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ». «١»

معلوم است: قوم نوح تنها نوح عليه السلام را تكذيب كردند، اما از آنجا كه دعوت همه پيامبران از نظر اصول، يكى بود، تكذيب نوح تكذيب همه رسولان