تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٧
٧١- گفتند: «بتهائى را مىپرستيم، و همه روز ملازم عبادت آنهائيم».
٧٢- گفت: «آيا هنگامى كه آنها را مىخوانيد صداى شما را مىشنوند؟!
٧٣- يا سود و زيانى به شما مىرسانند»؟!
٧٤- گفتند: «ما فقط نياكان خود را يافتيم كه چنين مىكنند».
٧٥- گفت: «آيا ديديد (اين) چيزهائى را كه پيوسته پرستش مىكرديد.
٧٦- شما و پدران پيشين شما.
٧٧- همه آنها دشمن من هستند (و من دشمن آنها)، مگر پروردگار عالميان!
٧٨- همان كسى كه مرا آفريد، و پيوسته راهنمائيم مىكند.
٧٩- و كسى كه مرا غذا مىدهد و سيراب مىنمايد.
٨٠- و هنگامى كه بيمار شوم مرا شفا مىدهد.
٨١- و كسى كه مرا مىميراند و سپس زنده مىكند.
٨٢- و كسى كه اميد دارم گناهم را در روز جزا ببخشد!
تفسير:
من چنين خدائى را پرستش مىكنم
دومين پيامبرى كه سرگذشت مبارزاتيش در اين سوره مطرح شده، ابراهيم عليه السلام است.
در آغاز اين سوره گفتيم، خداوند شرح حال هفت تن از پيامبران بزرگ و مبارزات آنها را براى هدايت اقوام گمراه، بازگو كرده، تا هم مايه تسلّى خاطر پيامبر صلى الله عليه و آله و مؤمنان اندك در آن ايام، باشد، و هم هشدارى به همه دشمنان حق و مستكبران.
لذا به دنبال داستان عبرتانگيز موسى عليه السلام و فرعون، به سرگذشت الهام