تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٧
٦٤- و در آنجا ديگران لشكر فرعون را نيز (به دريا) نزديك ساختيم!
٦٥- و موسى و تمام كسانى را كه با او بودند نجات داديم!
٦٦- سپس ديگران را غرق كرديم!
٦٧- در اين جريان، نشانه روشنى است ولى بيشترشان ايمان نياوردند؛ (چرا كه طالب حق نبودند).
٦٨- و پروردگارت شكستناپذير و مهربان است!
تفسير:
عاقبت دردناك فرعونيان!
در اين آيات، آخرين صحنه از اين بخش از داستان موسى و فرعون مطرح شده، و آن چگونگى نابودى فرعونيان و پيروزى و نجات بنى اسرائيل است.
چنان كه در آيات گذشته خوانديم، فرعون مأموران خود را به شهرهاى مصر گسيل داشت، و به اندازه كافى لشكر و نيرو آماده ساخت.
بعضى از مفسران نوشتهاند: ششصد هزار نفر را به عنوان مقدمه لشكر فرستاد، و خود با يك مليون نفر به دنبال آنها به راه افتاد!
شب را با سرعت به دنبال آنها حركت كردند، و به هنگام طلوع آفتاب به همراهان موسى عليه السلام رسيدند، چنان كه نخستين آيه مورد بحث مىگويد:
«فرعونيان آنها را تعقيب كردند و به هنگام طلوع آفتاب به آنها رسيدند» «فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِينَ». «١»
***