ممكن است اشاره به حالات مختلف آن مار باشد كه در آغاز «عصا» به صورت مار كوچك و باريكى در مى‌آمد، و تدريجاً بزرگ مى‌شد و مُبدّل به اژدهائى مى‌گشت.
و يا اين كه: هر يك از اين لغات سه‌گانه به يكى از خصائص آن مار اشاره مى‌كند، «ثُعبان» اشاره به عظمت آن، و «جان» اشاره به سرعت و چابكى، و «حية» اشاره به زنده بودن آن مى‌باشد.
***
فرعون، از مشاهده اين صحنه، سخت جا خورد و در وحشت عميقى فرو رفت، اما براى حفظ قدرت شيطانى خويش كه با ظهور موسى عليه السلام، سخت به خطر افتاده بود و همچنين براى حفظ اعتقاد اطرافيان و روحيه دادن به آنها در صدد توجيه معجزات موسى عليه السلام برآمد.
نخست «به اطرافيان خود چنين گفت: اين مرد ساحر آگاه و ماهرى است»! «قالَ لِلْمَلَا حَوْلَهُ إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَلِيمٌ».
همان كسى را كه تا چند لحظه قبل مجنونش مى‌خواند، اكنون به عنوان «عليم» از او نام مى‌برد! و چنين است راه و رسم جباران، كه گاه در يك جلسه چندين بار چهره عوض مى‌كنند، و هر زمان براى رسيدن به مقصد خود به دستاويز تازه‌اى متشبث مى‌شوند.
فرعون، فكر مى‌كرد چون در آن زمان سحر رايج بود، اين اتهام و برچسب، بهتر از هر چيز به موسى عليه السلام بعد از نشان دادن اين معجزات مى‌چسبد.
***
سپس، براى اين كه جمعيت را بر ضد او بسيج كند، چنين ادامه داد: «او مى‌خواهد شما را از سرزمينتان با سحرش بيرون كند»! «يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ