تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٤
عالم هستى حكمفرما است دليل بر اين است كه «ربّ واحدى» دارد.
جمله «إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ» ممكن است اشاره به اين مطلب باشد كه: موسى مىخواهد تلويحاً به فرعون و يارانش بفهماند: من مىدانم هدف شما از اين سؤال، درك حقيقت نيست، اما اگر در جستجوى حقيقت باشيد و صاحب عقل و شعور، همين استدلال كه كردم كافى است، كمى چشمتان را بگشائيد و ساعتى در اين آسمانهاى وسيع، زمين گسترده و آثارش بينديشيد تا دانستنىها را بدانيد و جهانبينى خود را تصحيح كنيد.
***
اما فرعون، با اين بيان محكم معلم بزرگ آسمانى، از خواب غفلت بيدار نشد، باز به استهزاء و سخريه ادامه داد، و از روش ديرينه مستكبران مغرور پيروى كرد «رو به اطرافيان خود كرده گفت: آيا نمىشنويد اين مرد چه مىگويد»؟! «قالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَ لا تَسْتَمِعُونَ».
پيدا است اطراف فرعون را چه افرادى گرفتهاند، اشخاصى از قماش خود او، گروهى از صاحبان زر و زور و همكاران ظلم و ستم.
«ابن عباس» مىگويد: اطرافيان او در آنجا پانصد نفر بودند كه از خواص قوم او محسوب مىشدند. «١»
هدفش اين بود كه: اين سخن منطقى و دلنشين موسى در قلب تاريك اين گروه كمترين اثرى نگذارد، و آن را يك سخن بى محتوا كه مفهومش قابل درك نيست معرفى كند.
***
ولى باز موسى عليه السلام به سخنان منطقى و حساب شده خود بدون هيچگونه