تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٣
تفسير:
تهمت جنون و تهديد به زندان
هنگامى كه موسى با لحن قاطع و كوبندهاى سخنان فرعون را پاسخ گفت و فرعون از اين نظر در مانده شد، مسير كلام را تغيير داد و موسى را كه گفته بود:
«من رسول و فرستاده رب العالمينم» مورد سؤال قرار داده، گفت: «پروردگار عالميان چيست»؟ «قالَ فِرْعَوْنُ وَ ما رَبُّ الْعالَمِينَ».
بسيار بعيد است: فرعون اين سخن را واقعاً براى فهم مطلب گفته باشد بلكه، بيشتر به نظر مىرسد: براى تجاهل و تحقير، اين سؤال را مطرح كرد.
***
ولى به هر حال، موسى همانند همه بحث كنندگان بيدار و آگاه، راهى جز اين نداشت كه مطلب را جدى بگيرد، و به پاسخ جدى بپردازد، و از آنجا كه ذات خدا از دسترس افكار انسانها بيرون است، دست به دامان آثار او در پهنه آفرينش زند، و از آيات آفاقى، سخن به ميان آورد «گفت: او پروردگار آسمانها و زمين و آنچه در ميان اين دو قرار گرفته است مىباشد، اگر شما راه يقين مىپوئيد» «قالَ رَبُّ السَّماواتِ وَ الأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ».
آسمانها با آن عظمت، و زمين با آن وسعت و گستردگى، و موجودات رنگارنگش كه تو و دستگاه تو در برابر آن ذره ناچيزى بيش نيست، آفرينش پروردگار من است، چنين آفريدگار، مدبر و نظم دهندهاى شايسته پرستش است نه موجود ضعيف و ناچيزى همچون تو!
توجه به اين حقيقت نيز لازم است كه: بت پرستان معتقد بودند، هر يك از موجودات اين عالم، ربى دارد، و جهان را تركيبى از نظامات پراكنده مىشمردند، اما سخن موسى عليه السلام اشاره به اين حقيقت است: اين نظام واحد كه بر مجموعه