١٦ فَأْتِيا فِرْعَوْنَ فَقُولا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ
١٧ أَنْ أَرْسِلْ مَعَنا بَنِي إِسْرائِيلَ
١٨ قالَ أَ لَمْ نُرَبِّكَ فِينا وَلِيداً وَ لَبِثْتَ فِينا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ
١٩ وَ فَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَ أَنْتَ مِنَ الْكافِرِينَ
٢٠ قالَ فَعَلْتُها إِذاً وَ أَنَا مِنَ الضَّالِّينَ
٢١ فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْماً وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ
٢٢ وَ تِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّها عَلَيَّ أَنْ عَبَّدْتَ بَنِي إِسْرائِيلَ
ترجمه:
١٦- به سراغ فرعون برويد و بگوئيد: «ما فرستاده پروردگار جهانيان هستيم.
١٧- بنى اسرائيل را با ما بفرست»! (آنها به سراغ فرعون آمدند).
١٨- (فرعون) گفت: «آيا ما تو را در كودكى در ميان خود پرورش نداديم، و سال‌هائى از زندگيت را در ميان ما نبودى؟!
١٩- و سرانجام، آن كارت را (كه نمى‌بايست انجام دهى) انجام دادى (يك نفر از ما را كشتى)، و تو از ناسپاسانى»!
٢٠- (موسى) گفت: «من آن كار را انجام دادم در حالى كه از بى‌خبران بودم!
٢١- پس هنگامى كه از شما ترسيدم فرار كردم؛ و پروردگارم به من حكمت و دانش بخشيد، و مرا از پيامبران قرار داد!
٢٢- آيا اين منتى است كه تو بر من مى‌گذارى كه بنى اسرائيل را برده خود ساخته‌اى»؟!
تفسير: