مى‌شود، يعنى اشك شوق از ديدگان او فرو مى‌ريزد، و اين كنايه زيبائى است از سرور و شادمانى. «١»
مسأله تربيت فرزند و راهنمائى همسر، و وظيفه پدران و مادران در برابر كودكان خود، از مهمترين مسائلى است كه قرآن روى آن تكيه كرده و به خواست خدا شرح آن را ذيل آيه ٦ سوره «تحريم» بيان خواهيم كرد.
و بالاخره، سيزدهمين وصف برجسته اين بندگان خالص خدا، كه از يك نظر مهمترين اين اوصاف است اين كه: آنها هرگز به اين قانع نيستند كه خود راه حق را بسپرند، بلكه همتشان آنچنان والا است كه مى‌خواهند امام و پيشواى جمعيت مؤمنان باشند و ديگران را نيز به اين راه دعوت كنند.
آنها چون زاهدان گوشه‌گير و منزوى، تنها گليم خويش را از آب بيرون نمى‌كشند، سعيشان اين است: بگيرند غريق را!.
لذا، در پايان آيه مى‌فرمايد: «آنها كسانى هستند كه مى‌گويند: پروردگارا ما را امام و پيشواى پرهيزگاران قرار ده» «وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقِينَ إِماماً».
باز توجه به اين نكته لازم است توجه كنيم: آنها فقط دعا نمى‌كنند كه تكيه بر جاى بزرگان به گزاف زنند، بلكه اسباب بزرگى و امامت را آنچنان فراهم مى‌كنند كه صفات شايسته يك پيشواى راستين در آنها جمع باشد، و اين كارى است بسيار مشكل، با شرائطى سخت و سنگين.
حتماً فراموش نكرده‌ايم كه: اين آيات صفات همه مؤمنان را بيان نمى‌كند، بلكه اوصاف گروه مؤمنان ممتاز را كه در صف مقدم قرار دارند، تحت عنوان «عباد الرحمان» شرح مى‌دهد.