آسمان برج‌هائى قرار داد» «تَبارَكَ الَّذِي جَعَلَ فِي السَّماءِ بُرُوجاً».
«بروج» جمع «برج» در اصل، به معنى «ظهور» است، و لذا آن قسمت از ديوار اطراف شهر، يا محل اجتماع لشگر را كه بلندتر و آشكارتر است «برج» مى‌نامند، و نيز به همين دليل، هنگامى كه زن زينت خود را آشكار سازد «تَبَرَّجَتِ الْمَرْئَةُ» مى‌گويند.
اين كلمه، به قصرهاى بلند نيز اطلاق مى‌شود.
به هر حال، برج‌هاى آسمانى اشاره به صورت‌هاى مخصوص فلكى است كه خورشيد و ماه در هر فصل و هر موقعى از سال، در برابر يكى از آنان قرار مى‌گيرند مثلًا مى‌گويند: خورشيد در برج «حَمَل» قرار گرفته، يعنى محاذى «صورت فلكى حمل» مى‌باشد، و يا «قمر» در «عقرب» است، يعنى كره ماه برابر صورت فلكى «عقرب» واقع شده (صور فلكى به مجموعه‌اى از ستارگان گفته مى‌شود كه شكل خاصى در نظر ما دارند).
به اين ترتيب، آيه، اشاره به منزلگاه‌هاى آسمانى خورشيد و ماه كرده، و به دنبال آن اضافه مى‌كند: «و در اين برج‌ها چراغ روشن و ماه نور بخشى قرار داد» «وَ جَعَلَ فِيها سِراجاً وَ قَمَراً مُنِيراً». «١»

در حقيقت، اين آيه بيانگر نظم دقيق سير خورشيد و ماه در آسمان، (البته در نظر ما، هر چند اين تغييرات حقيقتاً مربوط به گردش زمين دور آفتاب است) و نظام فوق‌العاده دقيقى است كه ميليون‌ها سال بى كم و كاست، بر آنها حكم فرما است به گونه‌اى كه منجمان آگاه مى‌توانند از صدها سال قبل وضع حركت خورشيد و ماه را در روز و ساعت معين نسبت به صدها سال بعد پيش بينى