فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٣٨ - طهارت
روزه، بنابر قول مشهور.[١٩]
قرائت سوره هاى عزائم[٢٠]( عزائم). مكث در مسجد و به قول گروهى، مشاهد مشرّفه[٢١]( مشاهد مشرّفه). دخول در مسجد الحرام و مسجد النّبى صلّى اللّه عليه و آله، حتى بدون مكث و در حدّ عبور.[٢٢]در چهار مورد نخست، طهارت از حدث اصغر و اكبر، هر دو واجب است؛ ليكن در چهار مورد آخر تنها طهارت از حدث اكبر واجب است.
طهارت گاهى به سبب نذر و مانند آن نيز واجب مىشود.[٢٣]
طهارت مستحب: طهارت در موارد زيادى مستحب است، مانند وضو براى نماز و طواف مستحب؛ طلب حاجت از خداوند تعالى؛ همراه داشتن قرآن كريم؛ به جا آوردن مناسك حج، جز طواف و نماز؛ نماز ميّت؛ زيارت اهل قبور؛ تلاوت قرآن؛ داخل شدن در مسجد؛ خوابيدن؛ براى عروس و داماد در شب زفاف؛ هنگام بازگشت از سفر و داخل كردن ميّت در قبر. البته در نماز مستحب، طهارت شرط صحّت آن نيز مىباشد[٢٤]و مانند غسل در روز جمعه؛ شبهاى فرد ماه رمضان؛ شب عيد فطر و روز مبعث.[٢٥]
اسباب تطهير: سبب وجوب يا استحباب طهارت پيدايى حدث است؛ اعم از حدث اصغر و اكبر. حدث اصغر كه موجب وضو مىشود عبارت است از خروج ادرار، مدفوع و باد معده؛ خواب؛ زايل شدن عقل و برخى اقسام استحاضه. حدث اكبر كه موجب غسل مىگردد عبارت است از جنابت(جنابت)؛ حيض (حيض)؛ نفاس (نفاس)؛ استحاضه(استحاضه) و مسّ ميّت پس از سرد شدن و پيش از غسل دادن. چنان كه مرگ نيز موجب غسل ميّت مىشود.[٢٦]
وسيله طهارت: طهارت به وسيله آب و با فقدان يا عدم امكان استفاده از آن به وسيله خاك حاصل مىشود. آب به كار رفته در طهارت بايد مطلق( آب مطلق)، مباح و پاك باشد. بنابر اين، طهارت با آب مضاف( آب مضاف)، غصبى و نجس صحيح نخواهد بود[٢٧]