فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٥١ - عِدّه
ليكن در صورت عدم آميزش و جهل هر دو به موضوع يا حكم، ازدواج مجدد آنان پس از عدّه بى اشكال است[٤٤]
هرگاه ازدواج در عدّه انجام شود، ليكن آميزش صورت نگيرد، زوجه همان عدّه اول را ادامه مىدهد. همچنين است صورتى كه آميزش با علم به حكم انجام گرفته است؛ ليكن اگر زوجين جاهل به حكم يا موضوع باشند و زن حامله نباشد، به قول مشهور پس از اتمام عدّه نخست، عدّه جديدى را نگه مىدارد و چنانچه از شوهر اول حامله باشد با وضع حمل عدّه نخست تمام مىشود و پس از آن، عدّه ازدواج جديد آغاز مىگردد و اگر از شوهر دوم فرزند داشته باشد، پس از وضع حمل، باقى مانده عدّه اول را به اتمام مىرساند.[٤٥]
زنا در حال عدّه: زنا كردن با زنى كه عدّه طلاق رجعى را سپرى مىكند موجب حرمت ابدى مىشود. بر اين حكم ادعاى اجماع شده است؛ ليكن زنا با زنى كه در عدّه وفات، طلاق باين، ازدواج موقّت و يا شبهه و فسخ به سر مىبرد موجب حرمت ابدى نخواهد بود و آن دو پس از پايان عدّه مىتوانند با يكديگر ازدواج كنند.[٤٦]
خواستگارى در عدّه: خواستگارى در عدّه و نيز تعريض( تعريض) به خواستگارى؛ يعنى به صورت اشاره و سر بسته ابراز علاقه به ازدواج با زنى كه در عدّه طلاق رجعى به سر مىبرد، جايز نيست؛ چنان كه تصريح به ازدواج با زنى كه عدّه طلاق سوم را مىگذراند براى شوهر و غير شوهر جايز نمىباشد؛ ليكن تعريض به ازدواج با زنى كه دوران عدّه طلاق باين را سپرى مىكند براى شوهر و غير شوهر جايز است؛ هرچند براى شوهر تصريح نيز جايز مىباشد؛ چون ازدواج در عدّه براى او بدون اشكال است.[٤٧]
اخراج و خروج زن از منزل: بيرون كردن زنى كه در عدّه طلاق رجعى به سر مىبرد از منزلى كه پيش از طلاق در آنجا زندگى مىكرده، بر شوهر حرام است، مگر آنكه زن مرتكب فحشا (عمل موجب حدّ و يا آزار و ناسزا گويى به خانواده) شود؛