فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٤٠ - عدم قول به فصل
ترامى در عدول: به قول جمعى، ترامى در عدول جايز است. مقصود از آن اين است كه نماز گزارِ مشغول به قضاى نماز مغرب در اثناى نماز يادش مىآيد كه قضاى نماز عصر نيز بر عهده او است و به آن عدول مىكند پس از عدول يادش مىآيد كه قضاى نماز ظهر نيز بر عهدهاش مىباشد و به آن عدول مىكند و همين طور به قبل از آن.[٣٦]
صوم: عدول از روزه واجب به روزه واجب ديگر يا به روزه مستحب و بالعكس و يا عدول از روزه مستحب به مستحب ديگر، جايز نيست.[٣٧] البته در روزهاى كه وقت نيّت آن وسيع است، مانند روزه واجب غير معيّن كه وقت نيّت آن تا زوال امتداد دارد و نيّت روزه مستحب كه تا غروب آفتاب امتداد دارد، تا زمانى كه تجديد نيّت جايز باشد، رفع يد از نيّت سابق و نيّت جديد كردن جايز است. و اين، عدول و تبديل نيّت به شمار نمىرود؛ بلكه از جهت وسعت وقت نيّت است كه از روزه اول دست بر مىدارد و نيّت روزه ديگرى مىكند.[٣٨]
اعتكاف: به تصريح برخى، عدول از نيّت در اعتكاف مطلقا جايز نيست؛ چه از واجب به واجبى ديگر يا به مستحب و يا از مستحب به واجب يا مستحبى ديگر.[٣٩]
حج: كسى كه وظيفهاش حج اِفراد (حج افراد) و قِران( حج قران) است، بنابر قول مشهور، بدون ضرورت نمىتواند به حج تمتّع( حج تمتّع) عدول كند؛ ليكن در صورت اضطرار، مانند بيم از حيض پس از كوچ كردن از منى با عدم امكان تأخير عمره تا زمان پاك شدن و يا ترس از جلوگيرى دشمن و يا جا ماندن از قافله، عدول جايز است.[٤٠]
كسى كه به نيّت حج افراد محرم شده است، در صورت جواز حج تمتّع بر او، بهتر است پس از ورود به مكّه نيّت خود را به عمره تمتّع برگرداند.[٤١]
كسى كه وظيفهاش حج تمتّع است نمىتواند به حج قران يا افراد عدول كند، مگر در حال ضرورت، همچون تنگى وقت يا پيدايى عذر، مانند عارض شدن حيض براى زن.[٤٢]