فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٩٤ - فَساد
در اينكه مقصود از «الف» و «ها» كدام «الف» و «ها» است، احتمالاتى ذكر شده است: «الف» و «ها» در هر جاى موجود در اذان؛ «الف» و «ها» ى واقع در آخر فصول اذان، همچون «الف» و «ها» ى آخر «اللّه» و «الصلاة»؛ و «الف» و «ها» ى كلمه جلاله «اللّه».[٢]
اقتدا به كسى كه قادر بر فصيح ادا كردن حروف نيست، در صورت توانايى بر اداى آنها در حدّ واجب، جايز است؛ هرچند مأموم فصيحتر از امام باشد.[٣]
از فصاحت به معناى دوم نيز در باب صلات سخن گفتهاند.
مستحب است خطيب جمعه فصيح و بليغ باشد؛ بدين معنا كه سخنانش روان و شيوا باشد؛ ميان كلماتش ارتباط و تناسب وجود داشته باشد و كلمات براى مخاطبان نامأنوس نباشد و به ذهنشان دشوار نيايد.[٤]
[١]الفوائد المليّة ١/ ١٤٩ ـ ١٥٠ ؛ الحدائق الناضرة ٧/ ٣٣٨
[٢] مصباح الفقيه ١١/ ٣٢٤ ؛ الحدائق الناضرة ٧/ ٤٠٨ ـ ٤٠٩
[٣] العروة الوثقى ٣/ ١٨٧ ؛ مهذب الاحكام ٨/ ١٣٥ ـ ١٣٦
[٤] الحدائق الناضرة ١٠/ ١١١ ؛ جواهر الكلام ١١/ ٣٢٩ .
فَصد رگ زنى
فصّلت؛ سوره
فُصِّلَت؛ سوره [= حم سجده]: چهل و يكمين سوره قرآن كريم.
از آن در باب صلات سخن گفتهاند.
سوره فصّلت از عزائم است كه آيه سجده دارد( آيات سجده) و با تلاوت يا شنيدن آن سجده واجب مىشود.[١] قرائت اين سورههادر نمازهاى واجب جايز نيست[٢]( عزائم). همچنين سوره ياد شده از حواميم( حواميم) است و خواندن آن در نمازهاى مستحب، بويژه ركعت پنجم نماز شب در شب جمعه[٣] و نيز تلاوت آن در شب جمعه[٤] ونخستين ركعت از دو ركعتى كه در داخل كعبه بين دو ستون بر سنگ سرخ خوانده مىشود، استحباب دارد.[٥]
[١]جواهر الكلام ١٠/ ٢١٠ و ٢١٧
[٢] ٩/ ٣٤٣
[٣] وسائل الشيعة ٦/ ١٤١ و ١٤٦
[٤] تذكرة الفقهاء ٤/ ١١٧
[٥] الهداية/ ٢٥٢ ـ ٢٥٣ .
فصل خصومت قضاوت
فصيح فصاحت