فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٠٣ - غِلاف
در صورت تلف عين و عدم امكان گرفتن مثل يا قيمت آن از گيرنده، آيا پرداخت كننده ضامن است و بايد يك بار ديگر زكات بدهد يا ضامن نيست، مگر آنكه در بررسى و تفحص لازم از حال گيرنده كوتاهى كرده باشد؟ مسئله اختلافى است.[٨] برخى گفتهاند: اگر پرداخت كننده مالك باشد، در صورت كوتاهى در بررسى و فحصِ لازم از حال گيرنده، ضامن است؛ اما اگر امام يا نايب او باشد، ضمانى متوجه او نيست.[٩]
پرداخت زكات فطره بر غنى واجب است(زكات فطره).
خمس: پرداخت خمس سود كسب بر غنى واجب است( خمس).
حج: واجب است قسمتى از قربانى حج به فقرا داده شود. اگر قربانى به كسى كه بر حسب ظاهر فقير مىنمود، داده شود و بعد معلوم گردد غنى بوده است، كفايت مىكند[١٠]( قربانى).
جهاد: از شرايط وجوب جهاد ابتدايى بر مكلف، غنا است. بنابر اين، جهاد ابتدايى بر فقير واجب نيست(جهاد).
صدقات: دادن صدقه مستحب به غنى جايز، بلكه ـ همچون فقير ـ مستحب است[١١]اما اگر دادن صدقه بر اساس نذر باشد، به گفته برخى، دادن آن به غنى جايز نيست. البته اگر نذر كند صدقه را به غنى بدهد، نذرش درست است و صدقه به غنى داده مىشود.[١٢]
نكاح: تأمين نفقه زوجه بر زوج واجب است؛ هرچند زوجه غنى و به قدر كفايت خود داشته باشد؛ ليكن نفقه ديگر بستگان، همچون فرزندان، تنها در صورت فقر آنان بر پدر واجب است. چنان كه وجوب آن بر پدر نيز مشروط به غناى وى و بر خوردارى از تمكّن مالى بيش از مقدار كفايت خود و همسرش مىباشد. بنابر اين، اگر پدر فقير باشد، نفقه آنان بر او واجب نيست.[١٣]
كفّارات: كفّاره به غنى داده نمىشود. چنانچه به كسى به گمان فقير بودن، كفاره بدهد و بعد معلوم شود غنى بوده است، درصورتى كه در بررسى و تفحص از حال وى كوتاهى كرده باشد، آنچه داده، كفايت از كفّاره نمىكند؛