فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٧٨ - غسل مستحب
چنانچه سدر يا كافور پيدا نشود، بدون شك غسل با آب آميخته با آن ساقط است ؛ ليكن در اينكه در اين صورت، سه غسل با آب خالص واجب است يا يك غسل كفايت مىكند، اختلاف است.[٢٧]
ميّتى كه مُحرم به احرام حج يا عمره است با آب آميخته به كافور غسل داده نمىشود و بدل آن با آب خالص غسل داده مىشود، مگر آنكه مرگ وى پس از سعى در حج و يا حلق يا تقصير در عمره رخ داده باشد كه در اين صورت غسل دوم با آب آميخته به كافور ساقط نمىشود.[٢٨]
چنانچه غسل دادن ميّت با آب ممكن نباشد، تيمّم جايگزين آن مىگردد؛ ليكن در اينكه همچون غسل بايد سه بار تيمّم داده شود يا يك بار كفايت مىكند، اختلاف است.[٢٩]
اگر آب تنها به اندازه يك غسل موجود باشد، با وجود سدر و كافور در اينكه واجب است آب صَرف غسل اول (غسل با آب آميخته به سدر) شود يا غسل دوم (غسل با آب آميخته به كافور) و يا غسل آخر (غسل با آب خالص) و يا غسل دهنده مخير ميان آن سه است، اختلاف مىباشد.[٣٠]
به قول مشهور، وضو دادن ميّت، پيش يا پس از غسل واجب نيست، هرچند مستحب مىباشد.[٣١]
آداب غسل ميّت
الف. مستحبات: رعايت اين امور در غسل ميّت مستحب است:
قرار دادن ميّت در مكانى بلند، مانند تخت و سكو؛ هرچند مستحب است روى ساج (تخت ساخته شده از چوب درختى به همين نام) غسل داده شود. قرار دادن ميّت روبه قبله، همچون حالت احتضار بنابر قول اكثر. برخى قائل به وجوب آن شدهاند. كندن پيراهن ميت از طرف پاها؛ هرچند منجر به پاره شدن آن گردد. لزوم اذن گرفتن از وارث، در صورت نياز به پاره كردن، اختلافى است. زير سايه، از قبيل سقف و خيمه غسل دادن.