فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٧٥ - ظِهار
به قول مشهور، بلند خواندن بسمله حمد و سوره ظهرين مستحب است.[٧]
خواندن نماز ظهر و عصر در اول وقت براى كسى كه قصد گزاردن نافله آن دو را دارد مستحب نيست؛ بلكه افضل آن است كه آن دو را تا بعد از خواندن نوافل به تأخير اندازد.[٨]
در روز جمعه، بين ظهرين با يك اذان و دو اقامه جمع مىشود و نيازى به اذان دوم براى نماز عصر نيست[٩]( اذان).
مسلوس غير متمكّن از نگهدارى ادرار خود بنابر مشهور بايد براى هر نماز يك وضو بگيرد. از برخى نقل شده كه مىتواند بين ظهرين با يك وضو جمع كند[١٠]( مسلوس).
حج: بيرون رفتن از حرم مكه و مدينه، پس از بلند شدن روز و پيش از گزاردن ظهرين مكروه است.[١١]
جمع بين ظهرين در عرفات با يك اذان و دو اقامه مستحب است.[١٢]
جهاد: مستحب است نبرد پس از زوال و گزاردن ظهرين آغاز گردد.[١٣]
[١]جواهر الكلام ٣/ ٣٢٩ ؛ منهاج الصالحين (خويى) ١/ ٦٦
[٢] مستمسك العروة ٣/ ٣٩٣
[٣] التنقيح (الصلاة) ١/ ١١٤ و ١٤٦ ؛ تحرير الوسيلة ١/ ١٣٧ ـ ١٣٨
[٤] جواهر الكلام ٩/ ٤٠٠
[٥] ٧/ ٤٤ ؛ التنقيح (الصلاة) ١ / ٦٨
[٦] البيان / ٢٦٦
[٧] جواهر الكلام ٩/ ٣٨٥ ـ ٣٨٩
[٨] المهذب البارع ١/ ٢٩٩
[٩] منتهى المطلب ٤/ ٤١٩
[١٠] غنائم الايام ١/ ٩١
[١١] وسائل الشيعة ١٣/ ٢٨٦ ؛ تحرير الاحكام ٢/ ١١٦
[١٢] جواهر الكلام ١٩/ ٢٣ ؛ مهذب الاحكام ١٤/ ١٧١
[١٣] جواهر الكلام ٢١/ ٨١ ؛ جامع المسائل (بهجت) ٢/ ٣١٥ .
ظهور
ظهور: دلالت لفظ بر معناى مقصود.
ظهور مقابل خفا، در لغت به معناى آشكار بودن است.[١] مقصود از ظهور در اينجا ظهور لفظى است. به معنايى كه شنونده ـ به عنوان يكى از افراد عرف ـ از كلام گوينده مىفهمد و كلام او بر آن به عنوان مقصود گوينده دلالت مىكند، ظاهر گفته مىشود؛ خواه دلالت لفظ بر آن معنا به اقتضاى وضع لفظ بر آن معنا باشد يا به سبب قراينى كه ذهن شنونده را به آن معنا منتقل مىكند. چنان كه به دلالت لفظ بر آن معنا ظهور گويند.[٢]