فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٣ - صَبّ
عمل امّ داوود( عمل ام داوود) بعد از نماز عصر نيمه رجب وارد شده است[٣] در حديثى از امام صادق عليه السّلام آمده است: «هركس سوره صافّات را در هر جمعه تلاوت كند، پيوسته از آفتها محفوظ است و هر بلايى در دنيا از او دفع مىشود[٤]...».
[١]جواهر الكلام ٤/ ٢١
[٢] الدروس الشرعية ١/ ١٨٩؛ مصباح المتهجد/ ٢٨٤
[٣] مصباح المتهجد/ ٨٠٧
[٤] وسائل الشيعة ٧/ ٤١٢ .
صالح پيامبر
صالحِ پيامبر: از انبياى الهى.
عنوان ياد شده به مناسبت در باب حج آمده است.
زيارت حضرت صالح عليه السّلام در نجف اشرف، نزد قبر مطهر امير مؤمنان عليه السّلام مستحب است[١]
[١]جواهر الكلام ٢٠/ ٩٢ ؛ مهذب الاحكام ١٥/ ٦٤ .
صالحيّه
صالحيّه: از فرقههاى زيدى.
اين فرقه از انشعابهاى زيديه و پيروان حسن بن صالح بن حىّ به شمار مىرود. آنان خلافت ابو بكر و عمر را مشروع مىدانستند؛ ليكن نسبت به فسق عثمان توقف كرده بودند[١]
صالحيه از فرقههاى شيعه به شمار نمىرود؛ از اين رو، وقف بر شيعه شامل آنان نمىشود[٢]( زيديه).
[١]كتاب الملل و النحل ١/ ١٤٢ ؛ كشف الرموز ٢/ ٥٠
[٢] الجامع للشرائع/ ٣٧١ .
صامت؛ مال مال صامت
صبّ
صَبّ: ريختن آب و مانند آن.
در تفاوت معناى دو واژه صبّ (ريختن) و غَسل (شستن) گفتهاند: در تحقق عنوان صبّ، فشردن و جدا شدن آب از آنچه آب بر آن ريخته شده لازم نيست؛ ليكن در تحقق غَسل لازم است[١] از آن در باب طهارت سخن گفتهاند.
در آب كشيدن چيزى مانند لباس و بدن كه با ادرار پسربچه شيرخوار نجس شده است، صبّ كفايت مىكند و نيازى به غَسل نيست[٢]
[١]معالم الدين (قسم الفقه) ٢/ ٦٤٤
[٢] جواهر الكلام ٦/ ١٦٠ ـ ١٦٢ .