فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٨٩ - صُفره
به بلند كردن يكى از دو پا از زمين در حال ايستادن[٢] معنا كردهاند. اين عنوان به مناسبت در باب صلات آمده است.
صفن به هر دو معنا در نماز مكروه است[٣] البته جسباندن پاها به يكديگر براى زن مستحب است[٤]
[١]جواهر الكلام ١١/ ٩٠
[٢] النخبة / ١١٤
[٣] جواهر الكلام ١١/ ٩٠ ؛ النخبة/ ١١٤
[٤] الروضة البهية ١/ ٦٥٦ ؛ الحدائق الناضرة ٨/ ٨٧ .
صَفو الغنيمة صفايا
صَفو المال صفايا
صفيف
صَفيف: مقابل دفيف.
صفيف عبارت است از حالت بال نزدن پرنده و صاف نگهداشتن بالها هنگام پرواز. حالت مقابل آن دفيف( دفيف) قرار دارد. از آن در باب اطعمه و اشربه سخن گفتهاند.
پرندگانى چون عقاب، باز و شاهين كه هنگام پرواز صفيفشان بيشتر از دفيفشان است حرام گوشت و عكس آن حلال گوشت به شمار مىروند و بنابر قول منسوب به مشهور، پرندگانى كه دو حالت دفيف و صفيفشان يكسان است نيز حلال گوشت مىباشند[١]
( پرنده)
[١]جواهر الكلام ٣٦/ ٣٠٤ ـ ٣٠٦ ؛ مهذب الاحكام ٢٣/ ١٣٣ ـ ١٣٥ ؛ توضيح المسائل مراجع ٢/ ٥٩٤ .
صَقْر چرغ
صلات نماز
صلاح
صَلاح: ضد فساد.
صلاح در لغت به معناى صواب و درستى و خير آمده است. بيشترين كاربرد آن در كارها، كارهاى درست، پسنديده و نيك است[١]( عمل صالح). چنان كه در حوزه رأى و نظر در معناى صواب ديد نيز به كار مىرود ( مصلحت).
صلاح در ذات نيز در معناى شايستگى و اهليت كاربرد دارد (اهليت). صلاح در ميوه به معناى رسيدن و شيرين شدن است. مقصود از بدو صلاح كه در كلمات فقها به كار رفته است، رسيدن ميوه به مرحله مصونيت از