فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٠١ - عَضباء
بسيار هزينه كردن براى عطر مستحب است و اسراف به شمار نمىرود[٥]
استفاده از عطرهاى داراى بوى نهان و رنگ آشكار براى زنان و عكس آن براى مردان مستحب است.[٦] بازگرداندن عطر اهدايى مكروه است.[٧]
عطر و طهارت: خوش بو كردن زن خود را براى نامحرم حرام[٨] و پس از ارتكاب آن غسل مستحب است.[٩]
عطرهايى كه از كشورهاى غير اسلامى وارد مىشوند در صورت عدم علم به نجاست پاكاند.[١٠]
در حرمت يا كراهت خوش بو كردن ميّت جز با ذريره( ذريره) و كافور ـ كه از آن در حنوط(حنوط) استفاده مىشود ـ اختلاف است.[١١] البته كسى كه در حال احرام مرده از اين حكم مستثنا و خوش بو كردن او مطلقا، حتى با ذريره و كافور نيز حرام است.[١٢]
عطر و صلات: استفاده از عطر براى نماز، پس از وضو و براى ورود به مسجد، استحباب ويژه دارد.[١٣]
عطر و صوم: بوييدن گلها و گياهان خوش بو براى روزه دار مكروه، ليكن استعمال عطر مستحب است. برخى مُشك را نيز به گياهان خوش بو ملحق كردهاند.[١٤]
عطر و اعتكاف: بوييدن عطر، گل و گياهان خوش بو بنابر قول مشهور بر معتكف حرام است[١٥]( اعتكاف).
عطر و خمس: در انواع عطرها، جز عنبر خمس واجب نيست، مگر آنكه با آنها تجارت شود كه به سود آنها با شرايطى خمس تعلق مىگيرد. در عنبر اختلاف است كه آيا در تعلّق خمس به آن، رسيدن به حدّ نصاب لازم است يا نه؟ بنابر قول نخست، در اينكه عنبر حكم معادن را دارد كه نصاب آن بنابر قول جمعى بيست دينار است يا حكم غوص كه نصاب آن بنابر قول مشهور يك دينار مىباشد، اختلاف است.[١٦] برخى تفصيل داده و گفتهاند: چنانچه از دريا با غواصى بيرون آورده شود، حكم غوص را دارد، اما اگر از روى آب يا ساحل به دست آيد، حكم معادن را دارد[١٧](خمس).