فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٨٣ - صفا و مروه
آثار آن زياد شدن مال و ثروت مىباشد[٦]
به تصريح برخى، برداشتن سنگ از صفا و مروه جايز نيست و اگر كسى بردارد واجب است آن را به جايش برگرداند[٧]
[١]آثار اسلامى مكّه و مدينه/ ١٠٥ ـ ١٠٨ ؛ راهنماى حرمين شريفين/ ٢١٧ ـ ٢١٨
[٢] بقره/ ١٥٨
[٣] مسالك الافهام ٢/ ٣٥٩ ؛ جواهر الكلام ١٩/ ٤٢٩ ـ ٤٣١
[٤] الحدائق الناضرة ١٦/ ٢٦٠ ـ ٢٦٢ ؛ جواهر الكلام ١٩/ ٤١٣ ـ ٤١٤
[٥] جواهر الكلام ١٩/ ٤١٥ ـ ٤١٧
[٦] وسائل الشيعة ١٣/ ٤٧٩
[٧] مناسك حج (مراجع)/ ٤٩٦ .
صفايا
صَفايا: بهترينهاى اموال/ اموال منقول با ارزش.
صفايا جمع «صفىّ» و «صفيّه»١ در لغت به معناى خالص از هر چيزى آمده است؛ از اين رو، بر چيزى كه انسان آن را برگزيده «صفى» اطلاق كردهاند[٢] اين واژه در كلمات فقها در دو مورد به كار رفته است. يكى نسبت به غنايم جنگى و ديگرى نسبت به اموال پادشاهان كافر. مراد از صفاياى غنايم، بهترينهاى آن است؛ از اسب اصيل گرفته تا لباس گران قيمت و كنيز زيبا٣ و مراد از صفاياى اموال پادشاهان كه مقابل قطايع( قطايع) به كار مىرود، اموال منقولِ با ارزش پادشاهان است[٤]از احكام آن در باب انفال سخن گفتهاند.
صفاياى غنائم: صفاياى غنايم از آنِ رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و پس از ايشان از آنِ امام عليه السّلام است كه پيش از تقسيم غنايم از آنها جدا مىشود[٥] صفاياى غنايم از انفال( انفال) شمرده شده است[٦] بر اين امر ادعاى اجماع شده است[٧] ليكن برخى آن را از انفال ندانستهاند[٨]
آيا دخول صفاياى غنايم در ملك امام عليه السّلام منوط به گزينش و اختيار ايشان است و در نتيجه قبل از گزينش در ملك امام عليه السّلام داخل نمىشود و در صورت برنگزيدن، جزء غنايم خواهد بود و محكوم به حكم آنها است يا صفاياى غنايم به طور قهرى داخل در ملك امام عليه السّلام مىشود و نيازى به گزينش آن نيست؟ دو احتمال مطرح است. ظاهر كلمات گروهى احتمال نخست است[٩] برخى به احتمال دوم تصريح كردهاند[١٠]