فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٨٩ - غسل وُقوفَين
توليد و تكثير مال غصبى: چنانچه غاصب ـ به عنوان مثال ـ دانه گندمى را كه غصب كرده، بكارد و از آن، گندم برويد يا تخم مرغ غصبى را پرورش دهد تا تبديل به جوجه و مرغ گردد، به قول اكثر فقها، بلكه اجماع ادعا شده، آنچه به دست مىآيد از آنِ مالك مال غصبى است نه غاصب؛[٢٧] ليكن برخى، آن را ملك غاصب و او را ضامن مثل يا قيمت مال غصبى دانستهاند.[٢٨]
تعاقب ايدى: هرگاه چند نفر به صورت ترتّب و پياپى در مال غصبى تصرف كنند، مانند آنكه غاصب اول مال غصبى را به ديگرى بفروشد و او آن را با سومى صلح كند، مالك مىتواند به هر يك رجوع و مال خود را مطالبه كند( تعاقب ايدى).
عبادت و غصب: از شرايط صحت تيمّم[٢٩]( تيمّم)، وضو( وضو) و غسل(غسل) مباح [= غير غصبى] بودن خاك و آب است. بنابر اين، تيمّم با خاك غصبى و وضو و غسل با آب غصبى باطل مىباشد. همچنين است اگر ظرف آب يا مكانى كه وضو و غسل در آنجا انجام مىشود، غصبى باشد.[٣٠]
نماز گزاردن در مكان[٣١] يا بر فرش غصبى[٣٢] و نيز با لباس غصبى[٣٣]همچنين احرام در لباس غصبى[٣٤] باطل است.
كفن كردن ميّت با كفن غصبى[٣٥] و نيز دفن كردن او در مكان غصبى حرام است و در صورت دفن، مالك زمين مىتواند نبش قبر كند[٣٦]( نبش قبر).
اگر وقت نماز تنگ و مكلف در زمين غصبى باشد، واجب است نماز را در حال حركت و خروج از زمين غصبى بخواند و ركوع و سجود را با اشاره به جا آورد و در حد امكان رو به قبله باشد؛ اما اگر توقف كند و نماز بخواند، نمازش باطل است.[٣٧]
كسى كه در جايى عمومى، مانند مسجد، پيشى گرفته و در مكانى مستقر شده است، ديگرى نمىتواند مزاحم او شود و او را از آن مكان كنار بزند. در صورتى كه چنين اقدامى كند و خود در آن مكان مستقر شود، آيا حكم مكان غصبى را دارد و نمازش در آنجا باطل است يا نه؟ مسئله اختلافى است.[٣٨]