فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ١٣٥ - ضبط
چون راوىاى كه ضابط نيست، اطمينان به نقل وى پيدا نمىشود و مورد وثوق نخواهد بود. بعضى گفتهاند: عنوان ثقه تنها بر ضابط بودن راوى دلالت دارد نه عدالت او[٢]
به تصريح جمعى از فقها از شرايط قاضى ضابط بودن است. بنابر اين، چنانچه نسيان بر فردى غالب باشد، شايستگى منصب قضاوت را ندارد.[٣] بسيارى از فقها اين شرط را ذكر نكردهاند؛[٤] بلكه برخى شرط عدالت را كافى دانسته و گفتهاند: با وجود شرط عدالت نيازى به شرط ضابط بودن نيست؛ زيرا عدالت مانع قضاوت مىشود مگر در قلمرو آنچه را كه ضبط كرده است؛ هرچند به نوشتن و مانند آن.[٥]
برخى نيز گفتهاند: ضبط حكم واقعهاى خاص كه مىخواهد آن را قضاوت كند، شرط است نه ضابط بودن به نحو مطلق.[٦] بعضى معاصران اشتراط ضابط بودن به نحو مطلق را مطابق احتياط دانستهاند.[٧]
برخى، در مرجع تقليد، كمتر نبودن ضبط او از حدّ متعارف را از شرايط وى بر شمردهاند.[٨]
( اضبط)
[١]معالم الدين (قسم الفقه) ١/ ١٠٤
[٢] ١٠٤ ؛ مشرق الشمسين/ ٣٥ ـ ٣٩ ؛ كشف الاسرار ٢/ ٣٧ و ٣/ ٤١٥
[٣] شرائع الاسلام ٤/ ٨٦٠ ؛ قواعد الاحكام ٣/ ٤٢١ ؛ كفاية الاحكام ٢/ ٦٦٤ ؛ القضاء والشهادات (شيخ انصارى)/ ٤١
[٤] مفتاح الكرامة ٢٠/ ١٦ ـ ١٧
[٥] جواهر الكلام ٤٠/ ٢٠
[٦] مجمع الفائدة ١٢/ ١٥
[٧] تحرير الوسيلة ٢/ ٤٠٧ ؛ مهذب الاحكام ٢٧/ ٤٢
[٨] الروضة البهية ٣/ ٦٢ ؛ منهاج الصالحين (خويى) ١/ ٥ ـ ٦ .
ضبط صوت
ضبط صوت: ابزار نگهدارى و پخش صدا.
عنوان ياد شده از عناوين جديد است كه از احكام مرتبط با آن در مسائل مستحدثه سخن گفتهاند.
به تصريح برخى، شنيدن اذان از ضبط صوت و مانند آن كفايت از اذان نماز نمىكند و نمازگزار خود بايد اذان بگويد؛[١] چنان كه حكايت اذانِ پخش شده از ضبط صوت استحباب ندارد و در صورت حكايت، اذان ساقط نمىشود[٢] ( اذان).