فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٩٨ - غضب
دعا خواندن در قنوت به فارسى، بلكه ـ بنابر قول منسوب به مشهور ـ به هر زبانى جايز است؛ از اين رو، بسيارى از فقها دعاى غلط در قنوت را جايز دانستهاند به شرط آنكه غلط فاحش وتغيير دهنده معنا نباشد.[٩]
امامت امام جماعتى كه قرائتش غلط است براى كسانى كه قرائتشان درست است، صحيح نيست؛ خواه قادر بر اصلاح آن باشد يا نباشد.[١٠] برخى در صورتى كه نتواند غلط را اصلاح كند، حكم به كراهت امامت كرده و در صورت قدرت بر اصلاح و ترك آن و غلط خواندن قرائت، نماز او و نيز مأمومان را در فرض آگاهى داشتن از آن باطل دانستهاند.[١١] برخى ديگر غلطى را كه تغيير دهنده معنا باشد، زيانبخش دانستهاند نه هر غلطى را.[١٢]
در نماز پاسخ دادن به سلام غلط نيز واجب است، مگر آنكه غلط در حدى باشد كه سلام به شمار نرود[١٣]( سلام).
بر كسى كه آيه سجده واجب را غلط تلاوت كند يا از كسى كه غلط تلاوت مىكند، بشنود، سجده واجب نيست.[١٤] برخى احتياط وجوبى را در به جا آوردن سجده دانستهاند.[١٥]
حج: بر عمره و حج گزار واجب است تلبيه(تلبيه) را صحيح ادا كند و تلفظ غلط آن در صورتى كه قادر است با تلقين ديگرى و يا آموختن، آن را صحيح ادا كند، كافى نيست. اما اگر امكان تلقين و آموختن نباشد، در اينكه اكتفا به تلبيه غلط جايز است يا احتياط در جمع ميان آن و نايب گرفتن مىباشد، اختلاف است.[١٦]
چنانچه وكيل هنگام قربانى حج، نام موكل خود را غلط بگويد، نيت او از جانب موكل كافى و قربانى مجزى است.[١٧]
تجارت: بنابر قول به اشتراط عربى بودن الفاظ عقود و ايقاعات، آيا شرط است كه الفاظ عقود و ايقاعات به عربى صحيح ادا شوند يا خواندن آنها به گونه غلط نيز كفايت مىكند؟ مسئله محل اختلاف است.[١٨] برخى غلط در ماده، هيئت و اعراب را در صورتى كه به نظر عرف، به معناى مقصود از معامله زيان نرساند، بى اشكال دانستهاند.[١٩]