فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٧٣ - عَمّار
٣. جواهر الكلام ١١/ ٤٢٣ ؛ صراط النجاة (شيخ انصارى)/ ١٥١
[٤] مسالك الافهام ٢/ ٤٩٤ ؛ جواهر الكلام ٢٠ / ٤٤١
[٥] الكافى فى الفقه / ٢٢٣ ٦ . جواهر الكلام ٣١/ ٢٦٤ و ٢٦٧
[٧] تذكرة الفقهاء ١٣/ ١٦٧ ؛ تحرير الاحكام ٤/ ٣٣٥ ؛ جواهر الكلام ٣٥/ ٣٢٢
[٨]جواهرالكلام ٤١/ ٥٦
[٩] مستدرك الوسائل ١٢/ ١٤٠ ـ ١٤١
[١٠] وسائل الشيعة ٩/ ٣٦٨
[١١] ٣١١ و ٣٦٨
[١٢] ٢١ / ٥٣٦
[١٣] ١٤/ ٤١٣
[١٤] ٥/ ٦١
[١٥] ٢٤/ ٣٣٦
[١٦] المقنع/ ٢٩٥
[١٧] وسائل الشيعة ٢٠/ ٣٠٩
[١٨] الكافى (كلينى) ٢/ ٤٤٨
[١٩] وسائل الشيعة ٢١/ ٥٣٦
[٢٠] المزار (شيخ مفيد)/ ٣٢ ـ ٣٣.
عَمرُ اللّه قَسَم
عمره
عمره: زيارت خانه خدا با كيفيتى خاص .
عمره در لغت به معناى زيارت آمده و در اصطلاح عبارت است از زيارت خانه خدا با انجام دادن اعمالى خاص نزد آن يا به جا آوردن اعمالى مخصوص در ميقات و مكّه.[١] از آن در باب حج سخن گفتهاند.
حكم تكليفى: عمره همچون حج( حج) بر هر مكلف در طول عمر با دارا بودن شرايطى كه براى حج بيان شده يك بار واجب مىشود.[٢]
اقسام: عمره دو گونه است: عمره تمتع(عمره تمتع) و عمره مفرده( عمره مفرده). اول وظيفه كسى است كه از مكّه دور است(آفاقى) و دوم وظيفه كسى است كه در مكّه اقامت دارد.[٣]
عمره تمتّع هميشه توأم با حج تمتّع است. بنابر اين، با حصول استطاعت براى حج تمتّع عمره تمتّع نيز واجب مىشود؛ بر خلاف عمره مفرده كه به قول مشهور با استطاعت پيدا كردن بر آن، واجب مىشود؛ هرچند استطاعت بر حج حاصل نشود.[٤]
عمره تمتّع از عمره مفرده كفايت مىكند؛ ليكن كسى كه وظيفهاش حج تمتّع است، مانند آفاقى، چنانچه بدون حصول استطاعت براى حج تمتّع، براى عمره مفرده مستطيع شود آيا عمره بر او واجب مىشود يا نه؟ نظر مشهور عدم وجوب است.[٥] برخى قائل به وجوب آن شدهاند.[٦] برخى نيز به جا آوردن آن را بنابر احتياط واجب، لازم دانستهاند.[٧]