فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٤٣ - طهارت
طهارت اختيارى
طهارت اختيارى [= طهارت مائيه]: مقابل طهارت اضطرارى.
طهارت اختيارى عبارت است از وضو(وضو) و غسل( غسل)، مقابل طهارت اضطرارى( طهارت اضطرارى). علت ناميدن آن به طهارت اختيارى آن است كه در حال اختيار (غير حال ضرورت) وظيفه مكلّف براى تحصيل طهارت، وضو يا غسل است.[١]
( طهارت)
[١]جواهر الكلام ١/ ٣٩٠ و ٥/ ٧٣ .
طهارت اضطرارى
طهارت اضطرارى [= طهارت ترابيه]: مقابل طهارت اختيارى.
طهارت اضطرارى عبارت است از تيمّم( تيمّم)، مقابل طهارت اختيارى ( طهارت اختيارى). البته بر وضو و غسل زن مستحاضه نيز طهارت اضطرارى اطلاق شده است[١](استحاضه).
علت ناميدن تيمّم به طهارت اضطرارى آن است كه چنين طهارتى تنها در حال ضرورت و دسترس نداشتن به طهارت مائيه مشروع است.[٢]
( طهارت)
[١]كتاب الطهارة (شيخ انصارى) ٤/ ٩٠ ؛ مستمسك العروة ٣/ ٤١٦
[٢] جواهر الكلام ٥/ ٧٣ .
طهارت ترابيه طهارت اضطرارى
طهارت صغرى وضو
طهارت كبرى غسل
طهارت مائيه طهارت اختيارى
طهارت مولد حلال زاده
طهر
طُهر: پاكى از حيض و نفاس.
طهر در لغت به معناى پاكى، مقابل نجاست و حيض آمده است؛١ ليكن مراد از آن در كلمات فقها پاكى از حيض (حيض) و نفاس( نفاس) است؛ از اين رو، به روزهاى پاكى زن از حيض و نفاس «ايّام طهر» اطلاق مىشود. بنابر اين، ايّامى كه زن خون استحاضه( استحاضه) مىبيند نيز ايّام طهر به شمار مىرود؛