فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٥٨ - صَبِر
صورت استقرار وجوب حج يا استمرار استطاعت تا سال آينده، حج در سال آينده واجب خواهد بود. در غير اين صورت اعاده حج مستحب است[١٣]
برخى به دو فرض ياد شده (استقرار وجوب و استمرار استطاعت) در وجوب حج در سال آينده، فرض سومى افزوده و گفتهاند: يا در سفر كوتاهى كرده باشد، مانند اينكه از سفر كردن با نخستين قافلهاى كه صدّى متوجه آنها نبوده، بدون عذر خوددارى كرده باشد. در اين صورت نيز در سال آينده حج واجب خواهد بود[١٤] ليكن برخى گفتهاند: اين در صورتى است كه سفر با نخستين قافله بر او واجب باشد. بنابر اين، در صورت جواز تأخير، وجوب حج در سال آينده ساقط است[١٥]
در عمره مفرده: چنانچه صدّ در عمره مفرده پديد آيد، با عدم امكان به پايان رساندن اعمال عمره و نا اميدى از برطرف شدن مانع، با قربانى كردن از احرام خارج مىشود[١٦]
وجوب قربانى: آيا قربانى كردن بر مصدود واجب است؛ بدين معنا كه بيرون آمدن از احرام تنها با قربانى كردن امكان پذير است، يا مطلقا واجب نيست و محرم با نيّت تحلّل مىتواند از احرام خارج شود، يا در صورتى كه قربانى ـ به سببى از اسباب ـ بر او واجب باشد و يا در صورتى كه همراه خود قربانى آورده باشد، قربانى كردن واجب خواهدبود؟ ديدگاهها مختلف است[١٧] قول نخست به اكثر، بلكه مشهور فقها نسبت داده شده است[١٨]
آيا قربانى بايد با نيّت تحلّل انجام شود يا بدون آن نيز كفايت مىكند؟ مسئله اختلافى است[١٩]
اشتراط تحلّل هنگام احرام: چنانچه حاجى هنگام احرام بستن با خداوند شرط كند كه در صورت پيدايى مانعى از اتمام حج، او را از احرام خارج سازد، آيا هنگام صدّ مىتواند بدون قربانى از احرام خارج شود يا نه؟ اختلاف است[٢٠]
كفايت قربانى همراه: آيا قربانى اى كه حاجى همراه خودآورده است، از قربانىاى كه جهت تحلّل بر او واجب مىشود، كفايت مىكند يا نه؟ اختلاف است. مشهور قائل به قول نخستاند. بنابر قول دوم، بر حاجى براى تحلّل