فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٦٩ - علوم دينى
باتوجه به مفاد دو نوع روايات يادشده، بحثى پديد آمده كه آيا تحنّك در همه حالات مستحب است يا اسدال و يا اينكه در مواردى خاص تحنّك و در غير آن موارد اسدال استحباب دارد و يا عكس آن؟
برخى ميان تحنّك و اسدال جمع كرده و گفتهاند: تحنّك رها كردن يك طرف عمامه از زير چانه و انداختن آن بر سينه است نه دور دادن عمامه از زير چانه، همچون كمان. بنابر اين، با اسدال، تحنّك نيز تحقق مىيابد.[٩]
ساير فقها آن دو را مغاير يكديگر دانستهاند. برخى از آنان تحت الحنك را به مواردى خاص؛ يعنى سفر، در پى حاجتى رفتن و نيز هنگام عمامه بر سر نهادن اختصاص داده و در ديگر حالات، اسدال را مستحب دانستهاند.[١٠]
برخى احتمال دادهاند كه اسدال به حال جنگ و ديگر حالاتى كه در آنها تكبّر و بزرگ نمايى مطلوب است، اختصاص داشته باشد.[١١] برخى نيز احتمال دادهاند كه اسدال به معصومان عليهم السّلام اختصاص داشته باشد.[١٢] بعضى قائل به تخيير ميان آن دو (تحنّك و اسدال) شدهاند و نيز احتمال دادهاند كه استحباب اسدال به موارد مهم اختصاص داشته باشد.[١٣]
ديگر احكام: پوشيدن لباس سياه مكروه است؛ ليكن عمامه سياه از اين حكم استثنا شده است و مكروه نيست.[١٤]
مستحب است رنگ عمامه سفيد باشد؛[١٥] چنان كه مستحب است نمازگزاران براى نماز عيد عمامه سفيد بر سر كنند.[١٦]
از قطعات مستحب كفن ميّت مرد، عمامه است[١٧]( تكفين).
عمامه از سَلَب( سَلَب) به شمار مىرود و از آنِ رزمنده قاتل خواهد بود.[١٨] آيا عمامه ميّت جزء حبوه(حبوه) است كه به پسر بزرگ تعلق مىگيرد يا نه؟ مسئله اختلافى است.[١٩] همچنين در اينكه عمامه جزء لباس شهيد است كه با او دفن مىشود، يا نه، اختلاف است[٢٠] (شهيد).
از كفارات، كسوه (لباس) است. كسوه شامل عمامه نمىشود؛ از اين رو، دادن عمامه به فقير كفايت از كفاره نمىكند.[٢١]