فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٧٨ - صَبِر
بگويد «اللّهُ اكبرُ، اللّهُ اكبرُ، لااله الاّ اللّهُ و اللّهُ اكبرُ، و الحَمْدُ للّهِ رَبِّ العالَمين، اللّهم لَكَ الشَرَفُ عَلى كُلِّ شَرَفٍ»[٤]
( بلندى)
[١]الحدائق الناضرة ١٦/ ٢٦٠ ـ ٢٦٤ ؛ جواهر الكلام ١٩/ ٤١٣ ـ ٤١٤
[٢] الروضة البهية ٢/ ٢٧٦ ؛ جواهر الكلام ١٩/ ٨٤
[٣] جواهر الكلام ١٨/ ٢٧٣ ؛ العروة الوثقى ٤/ ٦٦٨
[٤] المزار (شيخ مفيد)/ ٦٦ .
صعوه
صَعوه: آبدارك؛ پرندهاى كوچك شبيه گنجشك با منقار نازك، نوك تيز و بالهاى گِرد[١]
از آن در باب حج و اطعمه و اشربه نام بردهاند.
صعوه از پرندگان حلال گوشت است[٢] چنانچه محرم( احرام) آن را بكشد، بنابر قول مشهور بايد يك مُدّ طعام(مُدّ) كفاره بدهد[٣]
[١]لغت نامه دهخدا و لسان العرب ، واژه «صعو»
[٢] جواهر الكلام ٣٦/ ٣١٧
[٣] ٢٠/ ٢٤٤ .
صعيد
صَعيد: سطح زمين.
واژه صعيد در قرآن كريم در مقام بيان حكم تيمّم(تيمّم) در فرض عدم دسترسى به آب به كار رفته است[١] مراد از صعيد به قول مشهور، هر چيزى است كه عنوان زمين بر آن صادق است؛ اعم از خاك، سنگ، سنگ ريزه، كلوخ و مانند آن[٢]
اطلاق صعيد بر مطلق سطح زمين از لغويان بر جسته نيز نقل شده است[٣] ليكن برخى آن را به خاك تفسير كردهاند[٤]
[١]نساء/ ٤٣
[٢] جواهر الكلام ٥/ ١١٨ ـ ١٣٠
[٣] المعتبر ١/ ٣٧٣
[٤] غنية النزوع/ ٥١ .
صَغار صاغرون
صغير كودك
صغيره
صغيره: دختر نابالغ/ گناه غير كبيره( گناه صغيره).
از عنوان ياد شده به معناى نخست در بابهاى صلات، نكاح، طلاق، حدود و قصاص سخن گفتهاند.
پوشش در نماز: در نماز، پوشاندن سر و گردن بر زن واجب، و بدون آن نماز باطل است؛ ليكن دختر نابالغ از اين