فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٤٦ - صَبِر
ملاقات، همنشينى و معاشرت است؛ ليكن در اصطلاح، صحابى مسلمانى را گويند كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را ديده باشد. برخى اضافه كردهاند كه از آن حضرت روايت نيز كرده باشد. برخى ديگر افزودهاند: يا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله او را ديده باشد. گفته شده است: صد و چهارده هزار نفر از آن حضرت روايت كردهاند[١] از آن در اصول فقه و نيز به مناسبت در فقه استدلالى در ابواب مختلف سخن گفتهاند.
زيارت صحابى: زيارت صحابه برگزيده رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله، همچون سلمان، ابوذر، عمار و مقداد مستحب است[٢]
مذهب صحابى: مراد از آن، گفتار يا رفتار صحابه است، بدون آنكه مستند به قول يا عمل پيامبر صلّى اللّه عليه و آله باشد. از ديدگاه فقهاى شيعه امامى، گفتار يا رفتار صحابه به خودى خود و به صرف صحابى بودن، بدون استناد به گفتار يا رفتار پيامبر صلّى اللّه عليه و آله حجت نيست[٣]
[١]مجمع البحرين، واژه «صحب»
[٢] جواهر الكلام ٢٠/ ١٠٣
[٣] منتهى المطلب ٨/ ١٧٩ و ٩/ ٢٣٦ ؛ تمهيد القواعد/ ٢٧٨ ؛ الإنصاف فى مسائل دام فيها الخلاف/ ١٩٠ و ٣٤٨ ؛ اصول الإستنباط / ٣٤٠ ـ ٣٤١ .
صحاح ستّه
صحاح ستّه: شش كتاب روايى معروف ميان اهل سنّت.
صحاح ستّه بر شش كتاب حديثى اطلاق مىشود كه نزد سنيّان از اهميت و اعتبار ويژهاى برخوردارند. اين كتابها عبارت اند از:
[١]صحيح بخارى، تأليف محمدبن اسماعيل بخارى (م ٢٥٦ ه . ق).
[٢] صحيح مسلم (الجامع الصحيح)، نگاشته مسلم بن حجّاج نيشابورى (م ٢٦١ ه . ق).
[٣] سنن ابن ماجه، اثر محمد بن يزيد بن ماجه قزوينى (م ٢٧٣ ه . ق).
[٤] سنن ابى داوود، نوشته ابو داوود سليمان بن اشعث سجستانى (م ٢٧٥ ه . ق).
[٥] سنن ترمذى (الجامع الصحيح)، اثر محمد بن عيسى ترمذى (م ٢٧٩ ه . ق).
[٦] سنن نسائى، نگاشته احمد بن