فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٦٢٥ - غَيبت
ولايت در حفظ و تصرف اموال آنان از حدود اختيارات فقيه جامع شرايط شمرده شده است[١]
( ولايت فقيه) ( حجر)
[١]العروة الوثقى ١/ ٦٠ ؛ موسوعة الخوئى ١/ ٣٥٩ ـ ٣٦٠ ؛ توضيح المسائل مراجع ٢/ ٨٧٦ .
غير اولى الإربَه اولى الإربه
غيرت
غيرت: حميّت و محافظت ناموس و آبرو.
برخى لغويان غيرت را به نفرت طبيعى ناشى از بخل فرد از مشاركت ديگرى در چيزى كه محبوب او است، تعريف كردهاند.[١] از نمودهاى غيرت، حمايت و محافظت از آبرو و ناموس و دفاع از آنها در برابر بيگانه است. از احكام آن در باب نكاح و حدود سخن گفتهاند.
غيرت از اخلاق پسنديده به شمار رفته[٢] و در روايات، از اخلاق پيامبران عليهم السّلام، بلكه از مكارم اخلاق كه خداوند حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله و ساير پيامبران را بدان اختصاص داده، شمرده شده است.[٣] امام صادق عليه السّلام مىفرمايد: «خداوند، غيرتمند است و هر غيرتمندى را دوست مىدارد و از غيرتمندى او است كه زشتكاريها را؛ چه پيدا و چه ناپيدا، حرام كرده است».[٤]
همچنين روايات، غيرت را از ايمان شمرده و انسان بى غيرت (ديوث) را محروم از استشمام نسيم بهشت ـ كه از فاصله پانصد سال به مشام مىرسد ـ معرفى كرده است.[٥]
در روايات، غيرت به مردان اختصاص داده شده است. امام باقر عليه السّلام فرمود: «خداوند غيرت را تنها براى مردان قرار داده و براى زنان قرار نداده است»؛ از اين رو، غيرت زن، حسادت و حسادت ريشه و پايه كفر و غيرت مرد، ايمان معرفى شده است.[٦]
غيرت ورزيدن، يعنى حميّت داشتن در محافظت و دفاع از ناموس بر مردان واجب است؛[٧] چنان كه غيرتمندى بيجا، نكوهيده است و موجب كشيده شدن زن به انحراف و فساد مىشود.[٨]