فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٣٣٧ - عدالت
و از نماز عشا به مغرب براى كسى كه از روى سهو مغرب را نخوانده، در صورتى كه در بين نماز متذكر شود، واجب است. البته عدول از عشا به مغرب هنگامى صحيح است كه نمازگزار پس از خواندن سه ركعت وارد ركن بعدى ـ بنابر قول مشهور ـ و يا ـ بنابر قولى ـ واجب بعدى نشده باشد[٧]
عدول از ظهر به عصر براى كسى كه در اثناى ظهر متوجه شده آن را خوانده است، به قول بسيارى صحيح نيست.[٨]
از نماز حاضر به نماز فوت شده: بنابر قول به تنگ بودن وقت قضاى نمازهاى واجب فوت شده، عدول از نماز حاضر به نماز فوت شده در صورت تذكر در اثناى نماز، واجب و بنابر قول به وسيع بودن وقت نماز قضا، مستحب يا جايز است[٩]( نماز قضا).
از نماز قضا به نماز قضاى پيشين:اگر نمازگزار در حال خواندن نماز قضا متذكر شود كه قضاى پيش از آن را به جا نياورده است، بنابر قول به لزوم ترتيب در قضا، با امكان عدول، عدول واجب است.[١٠]
از نماز قضا به ادا: آيا عدول از نماز قضا به نماز ادا در صورت تنگ بودن وقت نماز ادا واجب است يا بايد نماز قضا را باطل كند و نمازى را كه وقت آن تنگ است به جا آورد؟ مسئله اختلافى است.[١١]
از فريضه به نافله: كسى كه نماز واجب خود را فرادا آغاز كند و سپس جماعت بر پا شود، مىتواند نيّت خود را از واجب به مستحب بازگرداند و نماز را دو ركعتى تمام كند و به جماعت ملحق گردد.[١٢] چنان كه نمازگزارى كه روز جمعه، قرائت سوره جمعه را در نماز ظهر فراموش كرده و سورهاى ديگر خوانده است، مىتواند نيّت خود را به نافله برگرداند و پس از آن نماز ظهر را با سوره جمعه بگزارد.[١٣] البته اگر قبل از رسيدن به نصف سوره متذكر شود، نياز به عدول به نافله نيست، بلكه مىتواند سوره را رها كند و سوره جمعه را بخواند.[١٤]برخى اين حكم را ويژه نماز جمعه دانستهاند.[١٥]