فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٤١ - طهارت
در اينكه در اين صورت با ريختن آب قليل روى آن و نفوذ به درون نيز پاك مىشود يا نه، اختلاف است[٤٥]
اگر چيز نجس شده از مايعات غير آب باشد، آيا تطهير آن امكانپذير است يا نه؟ برخى تطهير آن را با ريختن در آب كثير و بر هم زدن آب، در حدّى كه اجزاى آب با اجزاى مايع نجس آميخته شود، امكانپذير دانستهاند؛ ليكن بسيارى از فقها مايع نجس را قابل تطهير ندانستهاند، مگر اينكه بر اثر استهلاك در آب از حقيقت خود خارج شود.[٤٦]
اگر چيز نجس از اجسام سخت باشد كه رطوبت در آنهانفوذ نمىكند، مانند بدن و ظرف، در صورتى كه زدودن نجاست يا علم به آن، متوقف بر ماليدن شىء نجس باشد، ماليدن لازم است و در صورت عدم توقف بر آن، ماليدن لازم نيست.[٤٧]
بنابر قول مشهور، در شستن لباس و بدن نجس شده به ادرار، دوبار شستن با آب قليل لازم است؛[٤٨] ليكن در نجس شده به ساير نجاست، اختلاف است كه دو بار شستن با آب قليل لازم است يا يك بار كفايت مىكند.[٤٩]
به قول مشهور يك بار شستن لباس و بدن با آب كثير كفايت مىكند.[٥٠] البته كيفيت تطهير ظرف نجس شده به برخى نجاسات، داراى احكامى خاص است ( ظرف).
در حصول طهارت با آب، زوال عين نجاست، به گونهاى كه حتى اجزاى ريز آن برطرف شود لازم است؛ ليكن بر طرف شدن رنگ يا بو و مانند آن از اعراض لازم نيست.[٥١]
خورشيد: خورشيد با شرايطى زمين و اشياى غير منقول نجس، همچون ساختمان و آنچه از قبيل در و پنجره در آن به كار رفته را پاك مىكند(خورشيد).
آتش: سوختن و تبديل عين نجس به خاكستر يا دود موجب پاكى آن مىشود؛[٥٢] ليكن در طهارت متنجس به سبب آن اختلاف است.[٥٣]
به قول مشهور، آردى كه با آب نجس خمير شده، با تبديل آن به نان پاك نمىشود[٥٤](آتش).