فرهنگ فقه فارسي - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي - الصفحة ٢٤٠ - طهارت
چه رسد به قصد قربت. از اين رو، طهارت از خبث توسط نابالغ غير مميز، بلكه غير انسان نيز تحققپذير است[٣٩]
محل تطهير: نجاست عينى [= عين نجاست] قابل تطهير نيست، مانند خون، ادرار، مدفوع، مردار، منىّ، سگ و خوك( نجاسات) جز برخى، مانند كافر كه با اسلام آوردن پاك مىشود.[٤٠] ليكن چيزى كه بر حسب ذاتش پاك است و بر اثر ملاقات با نجاست، نجس شده است قابل تطهير است، مگر آنكه تطهيرش ممكن نباشد، مانند روغن مايع و رنگ نجس شده.[٤١] چگونگى تطهير: در ميان مطهّرات، آب همه اشيايى را كه با ملاقات نجاست نجس شده و قابل تطهيراند، پاك مىكند. چنان كه آب نجس تنها با آب پاك مىشود، نه با چيزى ديگر؛[٤٢] ليكن ساير مطهرات هر كدام متنجس خاصى را پاك مىكند.آب: شرط حصول طهارت با آب، مطلق بودن آن است. بنابر اين، طهارت با آب مضاف حاصل نمىشود. چگونگى تطهير با آب بستگى به نوع محل تطهير دارد؛ زيرا محل تطهير يا به گونهاى است كه آب در آن فرو مىرود يا اين گونه نيست. در فرض نخست يا جهت خروج آب، فشردن آن ممكن است، مانند لباس يا اين امكان وجود ندارد. در فرض دوم يا از جامدات است، مانند صابون و گوشت و يا از مايعات غير از آب، مانند روغن.
اگر قابل فشردن باشد، در صورتى كه با آب قليل شسته شود، بنابر قول مشهور، فشردن آن براى خروج آب لازم است.[٤٣] در صورت لزوم تعدد شستن، آيا پس از هر بار شستن، فشردن لازم است يا فشردن نخستين كفايت مىكند؟ اختلاف است.[٤٤]
در فرض دوم ـ كه قابل فشردن نيست ـ اگر جامد باشد، همچون صابون، چنانچه نجاست به درون آن نفوذ نكند، با آب كثير ( آب كثير) قابل تطهير است؛ ليكن در اينكه با آب قليل( آب قليل) نيز تطهير پذير است يا نه، اختلاف مىباشد. در صورتى كه نجاست به درون آن نفوذ كند، با گذاشتن در آب كثير و نفوذ آب به درون آن پاك مىشود.