المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٤٢٤ - قسم دوم عطف نسق(عطف بحروف)

على: حرف جارّ.

الّذى: مجرور به « على » ، متعلّق به « عطف ».

استقرّ: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، صله براى « الّذى ».

انّ: از حروف مشبهة بالفعل، با اسم و خبرش فاعل است براى « استقرّ ».

ه: اسم براى « انّ ».

الصلة: خبر براى « انّ ».

ترجمه‌

اختصاص بده به « فاء » عطف نمودن چيزى كه صله نيست را برجمله‌ايكه صله بودنش ثابت مى‌باشد.

متن: «٥٤٧»

تجزيه و تركيب‌

بعضا: مفعول مقدّم براى « اعطف ».

باء: حرف جارّ.

حتّى: مجرور به « باء » ، متعلّق به « اعطف ».

اعطف: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر.

على: حرف جارّ.

كلّ: مجرور به « على » ، متعلّق به « اعطف ».

واو: حرف عاطف.

لا: نافيه.

يكون: فعل مضارع، از افعال ناقصه، اسم و خبرش محذوف است و تقدير آن چنين است:

و لا يكون المعطوف شيئا الّا غاية الخ.

الّا: از ادات استثناء.

غاية: مستثناء مفرّغ، مضاف.

الّذى: موصول، مضاف اليه.

تلا: صله و عائد براى « الّذى ».