فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٨٤
آيات صفات تنزيهي
آيات صفات تنزيهي
(آيات ناظر به تنزيه خداوند از صفات مخلوقات)
منظور از آيات صفات تنزيهي آيات بيانگر تنزيه و پيراستن خداوند متعال از صفات اجسام و خصوصيات ممکنات است.
از کتاب و سنّت قطعى به روشنى ثابت شده است که خداوند به صفات اجسام و ويژگيهاى ممکنات که ملازم با حدوث و امکان و توأم با نياز و نقص است متصف نمىشود.
برخى از آيات تنزيهى عبارتند از:
١. آيه ١١ سوره شوري:((... لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ...) . )
٢. آيه ١٥ سوره فاطر:((... وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ...) . )
٣. آيه ٦٢ سوره زمر:((اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ...) . )
٤. آيه ١٠٣ سوره انعام:((لاَّ تُدْرِكُهُ الأَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الأَبْصَارَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ) . )
اينها، آيات محکم هستند که متشابهات قرآن به آنها بازمىگردد؛ بنابراين هر آيهاى که ظاهرش انتساب صفت يا فعل حادثى به خداوند باشد، بايد با آيات محکم سنجيده و معنايى که با اسماى حسنى و صفات علياى الهى منافات ندارد از آنها فهميده شود؛ مثلاً آياتى که نسبت آمدن به خدا داده يا دست و صورت و عين و نفس براى خدا ترسيم کرده است بايد با توجه به آيات محکم تفسير شود، و نيز بايد گفته شود از تمام اين اوصاف، آن معنايى منظور است که با ساحت قدس پروردگار سازگارى دارد.
نيز ر.ک: آيات صفت مجيء؛ آيات صفت قرب؛ آيات صفت معيت.
[١]معرفت ، محمد هادي ، ١٣٠٩ -١٣٨٥.;التمهيد فى علوم القرآن;جلد٣;صفحه (٧٧-١٣٤)
[٢]طباطبايي ، محمد حسين ، ١٢٨١ - ١٣٦٠;الميزان في تفسير القرآن;جلد٢;صفحه (١٠٣-١٠٥)
[٣]جمعي از محققان;مجله بينات;جلد٥;صفحه ٧٨