فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٣٩١٠
قول (قرآن)
قول (قرآن)
(يکى از اوصاف قرآن)
«قول» يکى از اسامى و صفات قرآن است. «قول» به معناى کلام يا لفظى است که بر زبان مىآيد. آيه ٥١ سوره قصص مىفرمايد: (وَلَقَدْ وَصَّلْنَا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ) ؛ «ما آيات قرآن را يکى پس از ديگرى براى آنان آورديم؛ شايد متذکر شوند».
علامه طباطبايى (ره) در ذيل آيه مذکور مىفرمايد: «توصيل از باب تفعيل مفيد تکثير است و معناى آيه اين است که ما نازل کرديم بر آنها قرآن را پىدرپى؛ يعنى آيهاى پس از آيهاى و نيز سورهاى درپى سورهاى ديگر».
بنابراين، در آيه مذکور کلمه «قول» بر «قرآن» اطلاق شده است.
همچنين آيه ١٣ سوره طارق مىفرمايد: (إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ) ؛ «اين (قرآن) سخنى است که حق را از باطل جدا مىکند». در اين آيه نيز «قول» از اوصاف قرآن شمرده شده است. علامه طباطبايى (ره) مىفرمايد: ضمير «انه» به قرآن برمىگردد؛ بنابراين، «قول» وصف قرآن خواهد بود؛ يعنى قرآن کلامى قاطع و روشنگر [حق باطل] است.
[١]طباطبايي ، محمد حسين ، ١٢٨١ - ١٣٦٠;الميزان في تفسير القرآن;جلد١٦;صفحه (٥٣-٥٤)
[٢]راميار ، محمود ، ١٣٠١ - ١٣٦٣;تاريخ قرآن;صفحه ٣٢
[٣]سيوطي ، عبد الرحمان بن ابي بكر ، ٨٤٩ - ٩١١ق.;الاتقان فى علوم القرآن;جلد١;صفحه ١٧٩
[٤]زركشي ، محمد بن بهادر ، ٧٤٥ - ٧٩٤ق;البرهان فى علوم القرآن(باحاشيه);جلد١;صفحه ٢٧٥
[٥]طباطبايي ، محمد حسين ، ١٢٨١ - ١٣٦٠;الميزان في تفسير القرآن;جلد٢٠;صفحه ٢٦١