فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ١٣٩
آيات مَجيي الهي
آيات صفت مجيء
(آيات مَجيي الهي)
(آيات وصفکننده خداوند به آمدن)
منظور از آيات صفت مجىء آياتى است که وصف مجىء (آمدن) را به خداوند نسبت دادهاند؛ مانند: آيه ٢٢ سوره فجر:((وَجَاء رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا) . )
اينآيات، دستآويز گروه مشبهه قرار گرفته و با توجه به ظاهر اين آيات و جمود بر لفظ، به جسميت خداوند معتقد شده، مىگويند: خداوند در قيامت به جمع خلايق مىپيوندد و ديده مىشود (!) .
ولى مسلماً - همانگونه که اغلب مفسران اشاره کردهاند - تفسير اين آيات غير از برداشت ظاهرى و قشرى مشبهه است، و منظور از آن، فرارسيدن فرمان خدا براى رسيدگى به حساب مردم، يا فرارسيدن آيات عظمت و نشانه او است.
بنابراين لفظى همانند امر در اين آيات، مقدر است: و جاء امر ربک . اين تفسير، با آيات متعددى از قرآن نيز تأييد مىشود که مجىء را به امر خداوند و مانند آن منسوب دانستهاند؛ مانند: (وَلَمَّا جَاء أَمْرُنَا نَجَّيْنَا هُودًا وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ) (هود/ ٥٨، )(و نيز آيات ٤٠، ٦٦، ٧٦، ٨٢، ٩٤ و ١٠١ سوره هود؛ يا اين که اين آيات در صدد ترسيم مفاهيم عقلى در لباس محسوس و تشريح ظهور هيبت و عظمت خداوند در روز رستاخيز است.)
[١]زركشي ، محمد بن بهادر ، ٧٤٥ - ٧٩٤ق;البرهان فى علوم القرآن(باحاشيه);جلد٢;صفحه ٨٣
[٢]سيوطي ، عبد الرحمان بن ابي بكر ، ٨٤٩ - ٩١١ق.;الاتقان فى علوم القرآن;جلد٣;صفحه ٢٢
[٣]همان;جلد٢;صفحه ١٠٤
[٤]قرشي بنابي ، علي اكبر ، ١٣٠٧ -;قاموس قرآن;جلد٢;صفحه ٩٠
[٥]مكارم شيرازي ، ناصر ، ١٣٠٥ -;پيام قرآن , روش تازه اى درتفسير موضوعى قرآن;جلد٤;صفحه (٢٧٩-٢٨٤)
[٦]سبحاني ، جعفر ، ١٣٠٨ -;منشور جاويد قرآن;جلد٣;صفحه ٣٥٩
[٧]مكارم شيرازي ، ناصر ، ١٣٠٥ -;تفسير نمونه;جلد٢٦;صفحه ٤٧٠
[٨]طباطبايي ، محمد حسين ، ١٢٨١ - ١٣٦٠;الميزان في تفسير القرآن;جلد٢٠;صفحه ٢٨٤
[٩]مصطفوي ، حسن،١٢٩٤-١٣٨٤.;التحقيق فى كلمات القرآن;جلد٢;صفحه (١٥٥-١٥٧)