فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٥٢٧
ابتداى غيرجايز
ابتداى قبيح
(ابتداى غيرجايز)
(شروع به قرائت از عبارت موجب تغيير يا فساد معنا)
«ابتداى قبيح» مقابل ابتداى جايز و عبارت است از شروع قرائت از عبارتى که به دليل ارتباط با عبارت قبلي، معناي آن تمام نيست و فايدهاي هم در وقف نيست يا موجب توهم خلاف معناي مورد نظر و يا معناي فاسدي ميشود، و بر دوگونه است:
١. ابتدا کردن از عبارتى که به جهت لفظ و معنا با ماقبل خود مرتبط است؛ مانند: «ابىلهب» در((تَبَّتْ يَدَا أَبِى لَهَبٍ وَتَبَّ))(مسد//١) ؛
٢. ابتدا کردن از کلمهاى که سبب ايجاد معنايى خلاف منظور اصلى شود؛ مانند:(()… إِنَّ اللّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَاء)((آلعمران//١٨١) . و مانند وقف بر «يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ» و ابتدا به «وَإِيَّاكُمْ أَن تُؤْمِنُوا» در آيه:)(يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَإِيَّاكُمْ أَن تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ)((ممتحنه// ١) .)
[١]صندوق،اسامه نزيه;تلاوة القرآن-فضلهاواحكامها-;صفحه ٧٥
[٢]سيوطي ، عبد الرحمان بن ابي بكر ، ٨٤٩ - ٩١١ق.;الاتقان فى علوم القرآن;جلد١;صفحه ٢٩٢