فرهنگ نامه علوم قرآن - دفتر تبلیغات اسلامی - الصفحة ٤٠٢
آيه روزه
آيه صوم
(آيه روزه)
(آيه ١٨٣ بقره، در باره وجوب روزه)
به آيه ١٨٣ سوره بقره آيه صوم مىگويند:((يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ) ؛ )اى كسانى كه ايمان آوردهايد روزه بر شما مقرر شده است همان گونه كه بر كسانى كه پيش از شما [بودند] مقرر شده بود باشد كه پرهيزگارى كنيد.
کُتِب به معناى فرض و وجوب است؛ يعنى بر شما مقرر شده است. صيام در لغت به معناى امساک و در شرع نيز امساکى مخصوص است که روزهدار از اذان صبح تا اذان مغرب از خوردن و آشاميدن و… خوددارى مىکند.
در اين آيه، يکى از احکام مهم اسلامى تشريع و به يکى از حکمتهاى آن يعنى پرورش روح تقوا و پرهيزکارى در همه ابعاد و زمينهها نيز اشاره شده است. روزه از نظر مادى و معنوى آثار فراوانى دارد که مهمترين آنها در بُعد اخلاقى و تربيتى آن است؛ يعنى روح را لطيف و اراده انسان را قوى و غرايز را تعديل مىکند.
از ديگر نکاتى که در اين آيه به آن اشاره شده، وجود روزه در امتهاى پيشين است که اين مطلب از تورات و انجيل فعلى نيز برمىآيد؛ هرچند از نظر شرايط و کم و کيف تفاوتهايى با روزه در اسلام دارد.
[١]مكارم شيرازي ، ناصر ، ١٣٠٥ -;تفسير نمونه;جلد١;صفحه (٦٣٢-٦٣٦)
[٢]منصور ، عبدالحميد يوسف;نيل الخيرات فى القراءات العشرة;جلد٢;صفحه ٧